วันพฤหัสบดีที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551

" คอนโดคนจน "



.................................................................................................

" คับที่อยู่ง่าย คับใจอยู่อยาก "

.................................................................................................

เป็น..เอ่อ..เป็น อ้ายกระผมเรียกว่าคอนโดก้อแล้วกัน แต่มันมีรูปลักษณ์ที่ต่างกันจากคอนโดที่ประกาศกันปาวๆ คอนโดแห่งนี้ตั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ใกล้ๆ วัดเล่งไหล่ยี่ เลยและ อย่าไปพูดไปมองเรื่องความเสื่อมโทรมของมันเลย ( น่าเบื่อ ) มาพูดในมุมอื่นดีกว่ามันน่าสนใจเหอะว่ามั้ย มันดูเข้ากะสถานที่อย่างไงไม่รู้บอกบอกไม่ถูก มันมีเสนห์บวกกับมีรายละเอียดปลีกย่อยอีกตรึม และยังแอบเรื่องราวต่างๆแผงในตัวของห้องแต่ห้องมันเอง ( ขึ้นออยู่ที่ว่าคนที่ดูแล้วเค้า คิดอะไรต่อไปจากนั่น ) ว่าไปแล้วก็อด เห็นใจคนที่อยู่ในคอนโดเหมือนกันนะ เค้าคงลำบาก ทำงานหนักกันน่าดู แต่คนเราก้องี้และเลือกเกิดไม่ได้นี่น่า ผมเชื่อครับว่าเหงื่อทุกหยดมีคุณค่าสู้ๆ เลิกเหล้าเลิกจน ( เกี่ยวมั้ยนี่ย )

................................................................................................

มาพูดถึงงาน
- ใช้หลัการก้าวเดินซ้ายขาว ( เดินไปกลับภายในก้าวเดียว เหดียวจาอธิบายทีหลังไปเรียบเรียงก่อน ) มาเป็นแนวทางในการทับซ้อนรูป ซึงจะให้ผลลัพท์คือจะมีการซ้อนกันของภาพ คอนโด จะได้เห็นรายละเอียดที่น่าสนใจในระเบียงแต่ละห้องมากขึ้น ลงมาถึงเรื่องราวบนท้องถนน ยังทำให้คอนโดดูใหญ่โตอลังการณ์กว่าเดิมอีกบวกอึดอัดมากขึ้นด้วย ( จะช่วยสนับสนุนให้เห็นว่าจริงๆแล้วไม่ใช่อึดอัดเพียงแค่ภายนอก ประชากรภายในก้ออึดอันด้วยเช่นกัน )
- คอนโดเล็กส่วนขาวๆ ของขอบภาพมันกวนสายตามั้ยอะ ( ไม่หรอก ติส )
- เรื่อง compost ของภาพก็ ติส อีก
- ใช้ขาตั่งด้วยพี่ จะได้ line แม่นๆหน่อย ไม่งั้นยากมากกกกกก
- วันหลังรอเวลานิดนึงเลือกเวลาที่แสงสวย ( ตูไม่มีว่างเวลาขนาดนั้นนี่ฟ่า )

................................................................................................
ECT. ลองทำ phot montrach ( ผิดชัวร์ ) โดยยึดกลักการหรือโครงสร้างเรื่องอื่นเข้าไป ( เดินไปกลับใน 1 ก้าว )

" ทรงพระเจริญ "




.......................................................................................................

หากเป็นการกระทำที่ดูหมิ่นพระมหากษัตริย์ กระผมกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

.......................................................................................................

บ่อยๆที่ไม่รู็จะไปไหน สุดท้ายมันก็มาลงเอยเอาที่ ที่เดิมอีกและ ไม่เกิน 1 กิโลเมตรรอบถนนเยาวราช มันเป็นถนนหรือจะเรียกว่าแหล่งรวมทั้งสิ้นค้าทุกประเภทรวมไปถึงอารยธรรม ที่ตามมาพร้อมเรื่องราวต่างๆอีกมากมายที่ผ่านการเล่าขานของ อากง ที่หาเจอง่ายมากแถวนั้น ลองไปถามอะไรแกดูซักเรื่องดิ โอ้ยแกจะเล่าให้ฟังยัน เซเว่นปิด อะแต่ก็นะ มันเป็นความสุขของวัยชรา แต่ผอมก็ชอบฟังพวกแกพูดนะ เพราะบางที่จะได้แปลภาษาไทยเป็นภาษาไทย หรือไม่ก็เหมือนมีใครไปกดปุ่ม REPLAY ไว้ก้อไม่รู้เพราะอากงแกช่วยพูดทวนหลายรอบซะเหลือเกิน เชื่อเหอะวันไหนไม่มีไรทำ ออกไปเดินรอบๆถนนเยาวราชในรัศมี 1 กิโลเมตรดูแล้วอย่าลืม พก เค้าเตอร์เพนไปด้วย ( เผื่อนวด ) แถม มีของกินอร่อยๆตามริมทางอีก เพียบ

มีร้านแนะนำร้านนึง ถ้าถามว่าอร่อยหรอถึงแนะนำ ผมว่าผมเองที่บอกไม่ได้ว่่าอร่อยหรือปล่าวต้องไปโดนกันเอาเอง มันไม่ได้สำคัญที่ข้าวหมูแดงหรืออะไรอร่อย แต่ที่ดึงดูให้ผมต้องมานั่งกินร้านนี้ก็เพราะ กำแพงข้างร้านที่เต็มไปด้วยรูปภาพในหลวงที่ไม่ค่อยได้เห็นจากที่ไหน แค่นี้ก็ทำให้ครั้งแรกที่ผมมากินก้อ อึ้งไป แต่ที่จำให้อึ้งยิ่งกว่านั้นบนกรอบรูปส่วนใหญ่จะเห็นได้ว่า อากง จะเขียนว่า " ทรงพระเจริญ " โอ้ววววววววว ซึ้งใจ อากง คนนี้เลย แบบว่ายังจำเลยไว่าด้ครั้งแรกที่เห็น ขนลุกขึ้นมาเลยและ แบบบอกไม่ถูกอะ..........

.......................................................................................................
พูดถึงงาน
- อยากให้พอเกิดการซ้อนภาพแบบขั้นบันได้แล้ว อยากให้ outline มองแล้วเป็นรูปช้าง ( พอเป็นช้างปะ )
- ไม่รู็ทำไมอยู๋ดีๆก้ออยากทำเป็นรูปช้าง ( บางครั้งเหตุผลก็วิ่งมาช้ากว่าความรู็สึก....ติส อีก )

ร้านเป็นตึกแถวเล็กๆฝั่งเดียวกับวัดเล่งไหล่หยี่ เค้าเรียกกันว่าพลับพลาชับมั้ง เลยแยกเสือป่าขึ้นมาแยกนึงอะ ไม่สังเกตไม่เจอหรอก 555

วันอังคารที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2551

ชีวิตที่ " เพียงพอ " หรือ ชีวิตที่ " พอเพียง"




...............................................................................................................................
อยู่อย่างอาระยะ - อยู่กับธรรมชาติ เรียนรู้ธรรมชาติ เข้าใจธรรมชาติ และปรับตัวเข้าหาธรรมชาติ
................................................................................................................................

วันนี้ไม่รู้อะไรมาสกิดต่อมความรู้สึกให้นึกไปถึง ช่วงปีใหม่ที่ได้ขึ้นไปแอ่วดอยที่เชียงฮาย ได้ไปใช้ชีวิตอยู่อย่างอารยะ ในอำเภอไม่เล็กและไม่ใหญ่ มีชาวบ้านอยู่กันไม่มากมายนัก เป็นอำเภอที่เงียบสงบมาก แต่ก็น่าอยู่เลยทีเดียวและเป็นการท่องเที่ยว ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่มันก็มีอะไรอยู๋เต็มไปหมดเลย ( ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่ที่เราว่าเราจะเก็บส่วนไหนมากกว่ากัน จิงมั้ย ) ได้ใกล้ชิดกับชาวบ้าน ได้รับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเวลาเราทำอะไรแปลกๆเปิ่นๆ ( ทีใครทีมัน ) อยากบอกว่าที่เชียงรายอากาศดีมากๆๆๆ ต้มผักชีหวานสุดๆๆ ( ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน บอกได้คำเดียวว่า อ่ะะะะะะะะะะะ )ได้หัดอุ๋คำเมืองดวยก้อ หรือกะ ( ไว้จะกลับไปถามแม่เพื่อนละกาน ที่กรุงเทพนะดันจะไปถามที่โน่นก็นะ ตังอะพี่ )

ก้้อไม่รู้นะว่าจะมีโอกาศได้กลับไป ซู้ดด.....อากาศให้ล้นปอดอีกครั้งหรือป่าว.....
...............................................................................................

( อาศัยการเป่าหู.. )
- อยากอิ่มเอมบรรยากาศโดยรวม ( ใช้คำซะ ) และอยากให้มองลึก ลึก ลึกลงไปอีก( อย่าลึกมากนะเหดียวจม ไม่ใช่เรื่อ โอ้ววววว ) แอบซ่อนเรื่องราว( จริงๆแล้วตั่งใจ )ของการดำนินชีวิตของชาวบ้านตั่งแต่เช้าจนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ( พูดอย่างกะหนังสือ อสท. )

...............................................................................................
การท่องเที่ยวที่ได้มากกว่าการพักผ่อน....................

วันเสาร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2551

ผลประโยชน์ที่ ทันซ้อน ( PG 01 )



เป็นการนำ เส่นนำสาย ที่มีอยู่ในภาพนั้น มาเรียงให้เกิดความต่อเนื่องกันเส้นวงรูปวงกลมแล้วจากนั้นใช้การแทนที่ของที่ว่างไปเพื่อสร้างมิติ
.......................................................................
แล้วจะไปทำไรต่ออะ
.......................................................................
- รวมเล่มกราฟฟิคหรอ ง่ายไปมั้ง
- ไปทำเป็น pattern ละเป็นไง แล้วไงเอา pattern ไปทำไรต่อละ........คิดต่อไป
.......................................................................
ให้ชื่อโครงการว่า PG 01 : PhOto GraPHic 01

โอ้ว หมานคร ......... ( GP 01 )



เมื่อวานก่อน หลังจากที่ได้ไปส่ง file รูปบนตึกที่เสียดฟ้า มันได้อารมณ์ แบบบอกไม่ถูก หวิวๆ แปร่มๆ
ในสมองเริ่มคิด รู้สึกเหมือนว่าคนที่อยู่ด้นล่างเป็นเสมือน มดงาน ที่คอยทำงานอยู่ตลอดเวลา เพื่อที่จะ
สร้าอนาจักรหรือขอบเขตที่เป็นส่วนตัว หรือเพื่ออะไรซักอย่างของเค้าอะและ
......................................................................................

ตัวงานชิ้นนี้อยากแสดงให้เห็นถึง ความสามารถของมดงาน
.......................................................................................

- มดงานสามารถสร้างสรรค์ได้ทุกสิ่งอย่างและพร้อมที่จะทำลามมันไปพร้อมๆกันด้วย
- ถ้ามี สีเขียว เยอะกว่านี้คงดีกว่านี้ เนอะ...

.......................................................................................


งั้น

.......................................................................................
ไปทำมาใหม่ให้มีสีเขียวมากกว่านี้ หรือยังไง เพื่ออะไร แล้วได้อะไรกับมัน
ลองดู
.......................................................................................
ให้ชื่อโครงการว่า GP 01 : GREEN PEACE

LoGo " มายเปดดด "

วันอังคารที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2551

วันพุธที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2551

ใส่ contence ลงไปในภาพ ( NT 01/1 )



...
ปาดนิดด.. โฉบหน่อย มุด..เล็กน้อย มันช่างเป็นสันชาตญาฯ ของนักขับรถซะจิงๆ อ้ายเพื่อนผมก็มีอยู่คนนึงเวลาขับรถกลับบ้านยิ่งไฟถนนช่วงดอนเมืองนะ เรียกได้เลยว่า ดอนเมืองดิฟ เป็นไฟที่มีสีเหลืองเป็นเอกลักษณ์มาก จะอ้างว่าถนอมสายตา หรือทำให้ไม่แยงสายตาเวลาขับรถ ผมว่ามันจะหลับเลยและ ช่วงดึกๆถนนโล่งนิดหน่อยเป็นไม่ได้ กุต้องมุด กุต้องเหยียบ จะทำอะไรก็ได้ขอให้มันเร้าใจไว้ก่อน ไม่รู้จารีบไปทำไม ....................................

.......................................................................................

ตัวงานชิ้นนี้อยากแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของคนที่นั่งกับคนขับ

.......................................................................................

- นั่งรถคันเดียวกัน คุยเรื่องเดียวกัน แต่สมาธิของทั้ง 2 แตกต่างกันออกไป
- คนขับยอดนักซิ่งสายฟ้า สายตาไม่ละออกไปจากถนน ในสมองมีแต่หาทางแซง
- คนนั่ง ดูบรรยากาศที่ผ่นมา พร้อมชวนคนขับคุยไม่ให้ง่วง (​ แนะ ไปกวนเค้าใช้สมาธิอีก )
.......................................................................................

Comment
- อารมณ์ภาพ พอได้ แต่
- detail ลึกๆ ของทั้ง รถ คนั่ง สภาพแวดล้อม ไม่ผ่าน

สรุป ( เอาเอง )
- งานที่ออกมานั้นดูเป็นเรื่องส่วนตัวมากไปนิดนึง
- สู้ๆเดอะเปดดดดดดดดด
.......................................................................................

ดลใจ_ใจดล ( NT 01 )




ในช่วงแห่งห้วงเวลาอันยาวนานบนท้องถนน หลังจากที่ทุกๆคนก้าวกระโดนออกจากอนาเขตที่ทำงาน เพื่อกับไปทำหน้าที่ตามแต่ที่ตนเองรับผิดชอบโดยปราศจากเงินเดือน ( จะพาอ้อมไปไหนเนี่ย ) ที่ที่ทุกสิ่งอย่างหยุดนิ่ง ฝนเริ่มตก ประชากรต่างพร้อมใจมุ่งหน้ากันกลับบ้านมั่ง ไปเที่ยวมั่งและ อะไรต่างๆบ้างละ โอ้ว มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ ทุกอย่างมันใช่ซะจริงๆ เราไม่สามารถจะหลีกหนีไปไหนได้ได้แต่นั่งนิ่งๆเพื่อข่มขู่ใจตัวเองไม่ให้แสดงอาการไร้สาระออกมา

หลังจากพร่ามจากรูปไปซะนาน ผมสังเกตเห็นว่าในภาพนี้ขาดอะไรไปหลายอย่าง เราไม่พูดเรื่องคอมโพสแล้วกันเพราะว่ามันติส 55 พูดเรื่อง conten ก่อนเลยไม่มี พูดถึงความงาม ก็มันเป็นเรื่องของติสอีและ แต่ถ้าพูดกันตรงๆๆก้อ
- ไปทำต่อมาฟ๊ะ เดอะเป็ด ( อย่างให้กำลังใจตัวเอง อะ )
...........................................................................................................
ให้ชื่อโครงการว่า NT 01 : NIHGT TIME 01

วันอังคารที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2551

ก้าวใหม่กับซีเคว้น

หวนรำลึกถึง เทมอที่หนักที่สุดใน 4 ปีที่ผ่านมา
.
.
.
เอาแว้ว
.
.
.
ลองดู ดูลองกอง

วันเสาร์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551

....ก้าวต่อไป

......................................

ปีนี้กะว่า จะเสาะหาสิ่งดีๆให้แก่ชีวิต เคยจำได้เลยว่าตอนอยู่ปี สอง ก็ได้ส่งประกวดเหมือนกัน สรุปว่า ล่มไปส่งไปแบบคิดเองเออเอง ไม่มีแนวทาง ไม่ ไม่ทุกอย่าง แล้วปีนี้ก็ ว่างอยู่เลยกะว่าจะลองกับมันอีกซักตั่งนึง จะเอาเงินรางวัลไปซื้อกล้องจะได้ไม่ต้องขอมาม้า
( ออกรายการสู้เพื่อแม่ได้เลยนะเนี่ย )


STaRT...
...................................................................................................................................................................

===== YoUNg ThAI ArTISt AWaRD 2008 =====

....................................................................................................................................................................

ก้าวที่ผ่านมา ............

ที่ผ่านมาหลังจากได้รับผลกระทบทางการเมืองที่ไม่มั่นคง ทำให้คนดีๆ อย่างพวกเราพลอยจบช้าไปอีก 1 ปี ( โคตรอ้าง ) แต่ก้อ เอาแล้ว งั้นหันมาทำตัวให้ทรงคุณค่าในตัวเองก่อนดีก่า สันยากะตัวเองไว้แล้วว่าต่อไปนี้ถ้า จะเมาต้องเมาอย่างมี สวัสดิภาพ จะได้รู้สึกปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน จากที่ผ่านมาได้ไปไหนต่อไหนได้ร่วมงานกัับคนหลาหลายเพศ หลากหลายวัย มันทำให้ อะไร อะไร นั่นดิอะไรละ เออ เอาเป็นว่าได้ประสบการณ์ทุกรสชาติจิงๆๆ ได้ทำงานเป็นระบบ ได้ก้าวไปสู่โลกการทำงานจิง รู็เลยว่าไอ้ความฝันที่จะก้าวไปเป็นส่วนหนึ่งในทีมงาน " ขอบหน้าต่างสีเหลือง " ยังอยู่อีกหลายปีแสงนัก แต่ก้อ เอาน่า ( อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความ แตกต่าง ) และมันถึงเวลาแล้วที่จะต้องมีกล้องเป็นของตัวเอง ( เปลี่ยนเรื่องอย่างไว ) แต่ก็นะ จาไปขอแม่ก้อใช่เรื่อง โตจนหัวยัดลงตุ่มไม่ได้อยู่แล้วยังจะขอตังแม่อยู่อีก ( หรือจาขอดี ) ..... ก้อ ยืม ( กล้อง ) เค้าต่อไป ละกานนนนน ( ขอโทษด้วยกะทุกๆๆคนที่ถูกยืม 555 ) กะลาเก็ดตะยู เกือกและ....

หมดแล้วฤดู จำศีล




หลังจากห่างหายไปนาน ครานี้กลับมาเริ่มต้นกัน the ped go on . ( รู้สึกแปร่มๆๆ กะสโลแกนตัวเองเนอะ )