THe Pedd Fa"

เริ่มครั้งใหม่ กับอะไรที่เดิมๆ

2010-07-23T04:00:00.000-07:00

everything is หวนคืน อระไรที่ไม่อยากพบอยากเจอยังคงต้องผเชิญกับมันต่อไปเรื่อยๆๆ
ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามามันต้องมี อะไรซักอย่างเกิดขึ้นเพื่ออะไรซักอย่างซิเนอะ

.
.

ทูเดอฟ้องงงงงง กับ Fixgear

2009-12-16T05:55:00.000-08:00

Wayside_Flower

2009-12-01T20:54:00.000-08:00

หนาวแรกกับดอกไม้ริมทาง
................

ที่จิงอยากไปแอ่วเหนือ ตากอากศหนาวแรกแห่งฤดู
หนาวไปถ่ายรูปไปโอ้วววว สุดท้าย ล่ม
ไปได้ไกลสุดแค่ หน้าบ้านนี่และ

................
http://theped.multiply.com/photos/album/53/MACRO_Wayside_Flower_

DUCK STU.

2009-11-21T21:22:00.000-08:00

เห่อแว่นใหม่ ( แ ค่ นั้ น )
..............................................

ทดลองใช้ไฟแฟลตดวงเดียว วางทางไหล่ซ้าย เพื่อให้แสงยิงเข้ามาทางด้านข้าง
ที่แว่นและช่วงกาม อีก ฝั่งนึงของหน้าจะเป็นเงาดำสนิท ถ้าอยากใหสว่างขึ้น
fill ไฟบางๆ หรือโฟมตบเอา

" จังกึม " กลับคืนสู๋สามัญ

2009-10-25T01:23:00.000-07:00

- จังกึมคือไรอะ
- เพื่อนที่เลี้ยงไว้ที่บ้าน
- มันเป็นอะไรอะ
- ปลา
- กุรู้แล้ว
- ธาตุไฟแตกตาย อะ เศร้าาาาา

พิธีรำธง Violet Tempel

2009-10-20T03:16:00.000-07:00

ความงามครั้งสุดท้าย : The Lastest Beautiful

2009-10-17T09:37:00.000-07:00

.
.

ความงามครั้งสุดท้าย : The Lastest Beautiful

โลกใบนี้สรรสร้างทุกสิ่งให้มีความงามและคุณค่าในตัวของมันเองเสมอ ไม่ว่าจะเป็นช่วง ผลิบานหรือในยามที่ร่วงโรย สิ่งเหล่านั้นก็ยังคงความงามและคุณค่าไว้ได้อย่างสมบูรณ์

.
.

แล้วเราละ !!!!!!

ประติมากรรมริมกำแพง

2009-10-17T09:31:00.000-07:00

สถานที่ : รถไฟฟ้าพร้อมพงศ์
ไปทำไมแถวนั้น : อ้าววววว หาหญ้ากินมั้งงงง

STUDIO เอาแล้วววววววว

2009-10-17T09:26:00.001-07:00

เพราะน้ำนิ่ง เลยไหล ลึกไปหน่อย สุดท้ายถึงเวลาเอาไงดีว่าอะไรใกล้ตัวทดแทนกันเข้ามาให้หมด แบบว่า ประดังเบซาเลย

Book art : จุดเริ่มต้น

2009-10-17T09:20:00.001-07:00

ได้มายังไงอะ จุดเริ่มต้น : คือ พึ่งรู้ว่าเส้นตรงเกิดจากจุด งง ปะ งงเหมือนกัน
อ้อออออ ไม่เข้าใจ : ไม่เข้าใจงั้นต้องดูเล่มนี้แล้ว (เข้าทางตู)
อ่าาาาาาาาาาาาา

Layout_kingpower

2009-10-17T09:14:00.000-07:00

อยู่แถวไหนเนี่ย : หลังอนุสาวรีย์อะ ซอยรางน้ำ ที่มีต้นไม่สีเขียวๆอะ
ไปสามล้อจะบอกว่าไรอะ : หลังเสารีพาวเวอร์ (คนขับสามล้อจากเข้าใจไปเอง)
ถ้าเค้าไม่ไปและ : ก็กลับไปนอนต่อ 55

ปั้นปูนวัสดุธรรมชาติ

2009-10-17T09:09:00.000-07:00

เป็นการทดลองใช้สีที่ได้จากธรรมชาติมาผสมลงบนปูนปาสเตอร์
แล้วแกะลายตามแบบ เพื่อเลียนแบบจากสิ่งที่เห็นในหนังสือ
และทดลองสีที่ได้จากธรรมชาติ

สรุป เลอะ....(55)5

Photo - Light painting

2009-10-15T09:08:00.000-07:00

- - เป็นการถ่ายภาพโดยอาศัยแสงจากไฟฉายเท่านั้น เหมือนเรามีไฟฉายเป็นปากกา อยากให้สว่างตรงไหนก็หยอดไฟตรงนั้น
วิธีการ เปิดรับแสงนานๆ เอฟแคบๆ มันเหมือนไฟที่อยู๋ในพิพิธภัณท์

Deliquescence ink 01

2009-10-15T08:59:00.000-07:00

Deliquescence - การละลาย,ของเหลวที่เกิดจากการละลายตัว

เป็นการละลายน้ำลงบนกระดาษเพื่อให้น้ำเป็นตังเกลี่ยสี (สีหมึกน้ำ) ให้เหมือนกันผ้ามัดย้อม

- - ในตอนแรก(ต่อไปต่างหาก)กะนำภาพสองภาพมาผสมกันด้วยวิธีนี้ดู ไว้หาภาพที่มีเนื้อหาดีๆก่อนที่แน่ๆตอนนี้ขอเวลาก่อนละกัน ไว้ก่อนคิดเยอะทำน้อย (ที่จริงขี้เกียจ55)

Work photo - Unitied glass

2009-10-15T08:41:00.000-07:00

...

- http://theped.multiply.com/photos/album/38/38
- http://theped.multiply.com/photos/album/39/39

สืบ เจอ เป็ด (หุ่นขี้ผึ้งสยาม)

2009-10-15T08:26:00.000-07:00

เจอกันที่ : บ้านโปร่งเมืองราชบุรี (นี่และ)
พี่เค้าว่าไรบ้าง : ไม่ค่อยพูดนะ (ถ้าพูดกุคงวิ่ง 55)
หนังสือในมือพี่สืบ เค้าเขียนอะไรหรอ : คาดคะเน จากลายมือแล้วนั้น พี่สืบคงไม่เขียนรูปชินจังลงไปแน่นอน

-- REVERSED SKY --

2009-10-15T07:56:00.000-07:00

เคยอ่านเจอมาในหนังสือ เค้าบอกมาว่าจะถ่ายท้องฟ้าให้สวยต้องถ่ายก่อนพระอาทิตย์ตก 5-10 นาที แล้วดึงสปีทซัก (ท่าไหร่ดีละ อันนี้คิดเอาเองนะ) ก็แล้วแต่เรา แต่ยิ่งดึงมากสีท้องฟ้ายิ่งสวย ยิ่งดึงมากเมฆลอยเร็วอย่างกะพายุ ภาพออกมาไม่ชัดชัวป้าบบบบ เอาแล้ว ลองไปกดเล่นๆกันดู

-- REVERSED SKY --

REVERSED - การกลับด้าน

ไหนก้ออยากลองถ่ายท้องฟ้าอยู่แล้ว REVERSED ด้วยจะเป็นไรไป 55
.
.
.

.

.

.
.
.

ผลที่ได้ออกมา..... ว้าววววว ไรว้าาาาา นั่นดิ เหมือนถ่ายจากนอกเลย (คิดไปไกล)

DREGREE PROJECT FA'

2009-05-19T04:35:00.000-07:00

นานนับศตวรรษที่ร้านโชห่วยได้อยู่คู่กับสังคมไทย แต่ด้วยการพัฒนาของเทคโนโลยีน และความเจริญทางด้านการค้าที่มากขึ้น ร้านโชห่วยก็ยังคงมีบทบายและยังความสำคัญในตัวของร้าโชห่วยเอง
แรกเริ่ม ร้านโชห่วย นั่นได้ถือกำเหนิดขึ้นมาเพื่อตอบสนองความต้องการของชาวจีนที่ อพยพมาจากจีนแผ่นดินใหญ่เมื่อมีคนจีนอพยพมากความต้องการใช้สินค้าดั่งเดิมก็เพิ่มขึ้นด้วย แม้ว่าปัจจุบันร้านโชห่วยต้องแข่งขันกับร้านค้าปลีกที่มีเฟรนด์ชายจะทวีความ รุนแรงมากขึ้นแต่ร้านโชห่วยก็สามารถยืนหยัดอยู่ได้ด้วย เสน่ห์และความเป็นเอกลักษณ์ร้านโชห่วยเอง
ความอยู่รอดของ ร้านโชห่วย นั้นจึงขึ้นอยูู่กับปัจจัยหลายอย่าง โดยเฉพาะพฤติกรรมของผู้ซื้อ ซึ่งปรับเปลี่ยนรสนิยมตาม ยุคสมัย ซึ่งเน้นความสะดวกสบาย การตกแต่งร้านที่กระตุ้นอารมณ์ และสร้างบรรยากาศให้ แก่ผู้ซื้อ ซึ่งแตกต่างจาก ร้านโชห่วย เมื่อหลาย 10 ปีก่อนที่ในร้านจะมีเพียง ชั้นวางของและสินค้าแขวนอยู่มากมาย เพื่อที่จะดึงดูดลูกค้า หากแต่ปัจจุบันร้านโชห่วยส่วนใหญ่ ต้องการตกแต่งร้านให้ดูทันสมัยทั้งภายนอกและภายใน เพื่อดึงดูให้ผู้ซื้อเข้าสู่ร้านมากขึ้น แต่ถึงอย่างไรแม้ร้านโชห่วยจะถูกดัดแปลงให้ทันสมัยมากยิ่งขึ้น เราก็สามารถพบเห็นร้านโชห่วย ร้านเล็กๆซึ่งเปรียบเสมือนจุดเริ่มต้นของร้านชำที่แฝงตัวอยู่คู่กับชุมชนทั่วประเทศ
อย่างไรก็ตาม ร้านและของสมนาคุณหรือส่วนลดต่างๆ มิได้ก่อให้เกิดผู้ซื้อกลุ่มใหม่ แต่กลับเป็นต้นเหตุให้ส่วนแบ่งทางการ ตลาดที่เคยเป็นของร้านอิสระขนาดเล็กเปลี่ยนมืิอไปสู่ร้านใหญ่ ที่มีสาขาและความสะดวกสบายมากกว่า นั่นหมายความว่าร้านโชห่วยขนาดเล็กจำนวนไม่น้อยที่ต้องปิดกิจการลงเมื่อผเชิญกับการแข่งขันใหม่ๆ
ดังนั้น “ เฟรนด์ช้อยส์ โชห่วย ” เป็นหนังสือคู่มือในการเปิดร้านโชวห่วย ที่รวมรวมเอกลักษณ์ของตัวพ่อค้าแม่ค้ารวมถึงบรรยากาศของร้านโชวห่วย ที่ได้ชื่อว่าเป็นการค้าบนพื้นฐานแห่งมิตรภาพ
................................................

เซ็คคลังแสง

2009-05-03T05:22:00.000-07:00

...
เกิดอาการเหวี่ยงขึ้นมาในช่วงที่กำลังเซ็คคลังแสง คงเป็นเพราะโลกร้อนชัว
มั่วไปเรื่อยไอ้เป็ด จิง

pic of mounth APRIL 2009

2009-05-03T05:02:00.000-07:00

...

กาย ย กรรม นกพิราบ

.......

“ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย (I am a Thai Graphic Designer)”

2009-04-28T12:10:00.001-07:00

FAB SHOWCASE’17

2009-04-26T07:54:00.000-07:00

นิทรรศการที่นำผลงานศิลปนิพนธ์ของ

นักศึกษาชั้นปีที่ 4 - 4.5 (555) มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะศิลปกรรมศาสตร์ ภาควิชาออกแบบนิเทศศิลป์

มาจัดแสดงรวมรวบผลงานในชื่อ " FAB SHOWCASE 17"

โดยแบ่งประเภทผลงานออกเป็น 8 ประเภท ดังต่อไปนี้

Advertising
Corporate Identity
Editorial Design
Film
Illustrate
Mutimedia
Photography
Type Design

the ped studio

2009-04-16T11:05:00.000-07:00

.
.

.

ผึ่งเสร็จเลยทดลอง สตูอินโฮม ก็โออยู่น่า
ทำเอง ถ่ายเอง คำปายยยยยยย

HBD: จีจ้า vs จังกึม

2009-04-16T00:49:00.000-07:00

ให้อาหารมากะมือ(คนอื่น) ครบรอบ 1 ปีที่ฟูมฟักกันมาแล้วเป็นไงเหดียวนี้เวลาล้างตู้
ต้องคอยระวังมากเป็นพิเศษ เพราะทั้งเจ้าจีจ้าและจังกึมนี่แล้วเป็นนักสู้ผู้รักถิ่นฐาน ไม่ว่า
ผู้ใดก็ตามก้อห้ามเข้ามาในอนาเขต(แต่กุจะทำความสะอาดให้นะเฟ่ย เห้ย)

ให้อาหารมากะมือ(คนอื่น) ครบรอบ 1 ปีที่ฟูมฟักกันมาแล้วเป็นไงเหดียวนี้เวลาล้างตู้
ต้องคอยระวังมากเป็นพิเศษ เพราะทั้งเจ้าจีจ้าและจังกึมนี่แล้วเป็นนักสู้ผู้รักถิ่นฐาน ไม่ว่า
ผู้ใดก็ตามก้อห้ามเข้ามาในอนาเขต(แต่กุจะทำความสะอาดให้นะเฟ่ย เห้ย)

go to " nakornpatum ".

2009-04-11T10:34:00.000-07:00

:: twins memory lane ::

2009-04-10T12:28:00.000-07:00

..............................

ขอบอกก่อนวว่าเป็นความเชื่อส่วนบุคคล

..............................

พึงรู็วันนี้เองว่าตัวเองนั้นก็มีแฝดที่ร่วมท้องมากัน แต่ว่าเค้านั้นไม่แข็งแรง เลยไม่มีโอกาศได้มาเป็นคน
น่าเสียดายเดอะไม่งั้นคงมันน่าดูเลย 55 แล้วจะทำบุญไปให้(ต่อ)

ซวย ดัน ART (งามอย่างบังคับไม่ได้)

2009-04-07T09:46:00.000-07:00

เรื่องมันมีอยู่ว่ากำลังจะ ไปอ่านมาเจอในหนังสือ ว่า
ดื่มน้ำ 1 แก้วก่อนแล้วจะสุภาพดี เอาสิทำตาม
ยกแก้วน้ำขึ้นมากระดกหน้าคอม เอือกๆๆ

แป๊ะ! เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
งานเข้า
.
.

งานกุพึ่งพริ้นเสร็จ น้ำหยดใส่่ๆๆๆๆๆ ทำไงดีและ(ปริ้นใหม่ดิ)
แต่พอมาดูๆแล้วเออมันก็แปลกดีเนอะ(สวยแบบควบคุมไม่ได้ 555)
.
.

ไหนไหนก็ไหนไหนแล้ว ลองดูเพื่อลองกอง (เอาอีกและ อะไรงะ)

หมู่บ้าน ธนทองซิตี้

2009-04-06T10:51:00.000-07:00

v
v ทำไมสีเพี้ยนอย่างงี้้อะ
v

สติกเกอร์รถ เข้าออกในหมู่บ้าน
..................
.
.
เน้น ทำเองใช้เอง รักษาเอง (ท่านประธานหมู่บ้านเค้าเน้นมา 55)

ฟ้าจ๋าฟ้า

2009-04-06T06:32:00.000-07:00

วันนี้ล่มไปทั้งวัน กะออกไปถ่ายรูปที่นครปฐมซะหน่อย ออกไปได้ครึ่งทางไม่ไหวแล้ว จอดก่อนละกานมันจะหนักอะไรประมานนั้นเนี่ย
มองแทบไม่เห็นทาง ความเร็วเฉลี่ยอยู๋ที่ 20 กม/ชม ถือว่าวันนี้นั่งรถดูฝนแล้วกัน มันก็มีความสุข+เปรมมักๆๆ(คนนั่ง)แต่คนขับนี่สิ
ไม่พูดไม่จากะใครเลย จ้องถนนตาเป็นมันเลย เห็นแล้วสงสารเลยตัดสินใจไปนอนที่บ้านอย่างเดิมเหอะ เพื่อไม่ให้เสียเที่ยวก่อนเข้าบ้านหิ้ว
เกี้ยวน้ำไปซัดให้อิ่มก่อนนอนดีก่า

THE PED LG 501

2009-04-06T01:23:00.000-07:00

...........................

ทำไว้เพื่อ(นั่นดิ) ป้่ายชื่ออันใหม่ ไว้แปะที่รูปเวลาอัฟโหลด (โอมั้ย ว้า)

ไหวอยู่มั้ย อะ

2009-03-31T21:31:00.000-07:00

ไม่ต้องบิน ให้สูง อย่างใครเขา...
จงบินเอา เท่าที่ เราจะบินไหว
ท่าที่บิน ไม่จำเป็น ต้องเหมือนใคร
แค่บินไป ให้ถึงฝัน เท่านั้นพอ

ปาย ปายยย

2009-03-30T03:51:00.000-07:00

phuket 08

2009-03-30T03:49:00.001-07:00

ตึก 7

2009-03-30T03:14:00.000-07:00

pic of mounth MARCH 2009

2009-03-30T02:57:00.001-07:00

pic of mounth FEBRUARY 2009

2009-03-30T02:55:00.001-07:00

pic of mounth JANUARY 2009

2009-03-30T02:52:00.000-07:00

อยู่ที่ท่า...

2009-03-30T02:49:00.000-07:00

หากินริมชายหาด

2009-03-30T02:47:00.000-07:00

กาลครั้งหนึ่ง

2009-03-30T02:40:00.000-07:00

ไปเห็นของเล่นเด็กแถวบ้านแล้วหวนให้นึกถึง
สมัยตอนที่ยังเป็นเด็กเลย เล่นขายของมากับ
เพื่อนๆอยู่ทุกวัน ต่อสงต่อสู้กะเข้าไม่มีหรอก
เพราะเพื่อน พี่ น้อง ล้วนเป็เด็กผู้หญิงทั้งนั้น

เมื่อก่อนก็วิ่งเล่นเพื่อความสนุก
แต่พอ
วันนนี้เราต้องวิ่งเต้นเพื่ออยู่รอด (รึป่าว)

คิดถึงน้องหมอก

2009-03-30T02:32:00.000-07:00

อั้ว(ลื้อ)รูปเก่าๆแล้วเจอรูปน้องหมอก แมวที่เลี้ยงไว้ตอนอยู่บ้านเก่า
มันจะออกจากบ้านอย่างสม่ำเสมอ จะเจอมันหรอ เรียกไปเลยไม่มีทาง
มาหาหรอก แต่มันมีข้อดีอย่างนึ่งมันขี้อ้อนสุดๆๆ เลี้ยงมาได้ 1 กว่า
มันก็ไปสบายและ ลาก่อนเจ้าหมอกแล้วเจอกันใหม่นะ

บูรณะดอยสุเทพ

2009-03-30T02:24:00.000-07:00

เป็นอีกมุมนึงที่ไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่
มีไม้ไฝ่มาล้อมองค์ประธาตุ ดูน่า
แปลกตาสีสันก็โอ้วนะ
งามขนาด
เหลืองอร่ามตัดกับสีฟ้า
แต่

น่าเสียดายมากก
(ไม่ได้ไปกะเค้าด้วย โดนทิ้ง)

ศิลปสองมิติ นูกต่ำและกะนูนสูง ( NAJA TEMPAL )

2009-03-29T12:11:00.000-07:00

หลังจากที่ไปหาอาม่าที่ชลบุรีไม่ได้มาหลายปีแล้วคิดถึงอามาเหมือนกัน ปีีนี้เริ่มอายุมากกันหมดแล้วเมื่อก่อนนะพอไหว้อาม่าเสร็จก็จะไปเที่ยวทะเลกัน(แต่ดูแดดตอนนี้ซิ มันจะแดกเราอยู่แล้ว)เป็นอันว่าล่มไปกันการจะไปเที่ยวทะเลตอนเที่ยงๆ จะทำไรได้นอกจาก กิน กิน กิน ไปลงเอยที่เขาสามมุข ซัดไปชุดใหญ่

...................................................

ช่วงขากลับได้เจ้าไปไหว้ ศาลนาจาด้วย เลยเก็บ ศิลปสองมิติ

DREGREE PROJECT

2009-03-29T09:54:00.000-07:00

เริ่มจากการสนใจในเอกลักษณ์รวมถึงความเป็นกันเอง
ของเจ้าของร้านโชวห่วยกับผู้ซื้อ ที่ปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลง รูปแบบไปต่างๆนานตามแต่
ละชุมชน แถมถ้ามองกันลึกๆแล้วจะเห็นว่าภาพลักษณ์ของร้านชำแต่ละร้านก็จะแตกต่างกัน
ไปตามเชื้อชาตินั้นๆและตามกาลเวลาที่ได้เปลี่ยนไป

เชื้อชาติของร้านขายของชำ และสภาพสิ่งแวดล้อมของสั่งคมภาพรอบๆร้าน จะป็นตัว
ตัวแปรสำคัญที่จะทำให้ร้านขายของชำนั้เป็นไปในรูปแบบต่างกัน จึงเป็นผลให้เกิดการศึกษา
เกี่ยวกับการเปิดร้านค้าร้านเล็กๆ ที่มีสินค้า อยู่มากมายค้าขายทุกอย่าง ที่เป็นความต้องการ
ของชุมชุนในละแวกนั้น ซึ่งตามแต่ละชุมชนนั้นก็จะมีร้านค้า ที่มีลักษณะร้านค้าและสินค้า
ที่แตกต่างกันออกไป ถึงลักษณะร้านจะแตกต่างกันออกไป แต่ร้านโซวห่วยก็จะมีเสนห์ ภาย
ในตัวของร้านค้าและผู้ขายเอง

ซึ่งลักษณะรูปแบบการค้าที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของร้านโชวห่วยนี้เอง จึงเป็นรูปแบบ
ที่ตรงกันข้ามกับ เฟรนด์ชาย แต่เป็นในรูปแบบ “เฟรนด์ช้อยส์ โชห่วย” การค้าบนพื้นฐาน
มิตรภาพ ซึ่งเนื้อหาภายในจะเป็นคู่มือในการเปิดร้านโชวห่วยว่าต้องทำอย่างไรบ้างถึงจะมี
ร้านโชวห่วย ร้านค้าแห่งมิตรภาพที่อยู่คู่กับชุมชนซักร้าน

เครียดหนักเพราะงานเข้า

2009-03-29T09:51:00.001-07:00

ช่างนี้งานเข้า เลย เครียดหนัก

เอนหลังริมทาง

2009-03-29T09:48:00.000-07:00

เกาะล้าน : ฮ่องกงเมืองไทย

2009-03-29T09:38:00.000-07:00

เกาะที่ไม่น่าเชื่อว่าน้ำใส่(มาก) จะอยู่ห่างจากพัททยา ไม่เท่าไร แต่เรื่องน้ำที่เป็นประเด็นรอง
เพราะสกปรกก่านี้ก้อเล่นมาแล้ว(555 แอบกัง)เอาเป็นว่าไม่รู้ไปไหนก้อเกาะล้าน
(ใกล้ เปรม เอน เมา) เอนไรวะ (นั่นดิ เห็นว่าคล้องจอง 555)

.......................................................

" ฮ่องกงเมืองไทย "

ดอกหญ้า

2009-03-29T09:31:00.000-07:00

... ตอนเข้าไปถ่ายอย่างคัน อะ ...

จะแดงกันไปไหน

2009-03-29T09:20:00.000-07:00

โอวว แดงเกิน
.........
ออกมานอกบ้านแล้วลองมอองไปรอบบสิ เชื่อเหอะ
จานแดงนั้นให้หึ่ม ท่าทางเค้าจะเฟื่องฟูจริง

แต่ที่แน่ๆ จากเมื่อก่อนไม่เคยเสียค่าดูทีวี แต่ เหลียวนี้ต้องหาตังจ่าย
เพื่อให้ พูดกันมากขึ้น ดูกันมากขึ้น และจ่ายกันมากขึ้น อ้าาาาาาาา

จะช้าไปมั้ย ว้าาาาาา

2009-03-29T09:11:00.000-07:00

คือเรื่องของเรื่อง ไม่มีไรหรอกอยากบ่น ในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา เดินไปเดินมาสะดุดตา
ลูกตุ่มที่มีอยู่มากมายหลากสีสัน ไม่รู้ทำไมเวลาเจอเจ้าลูกนี้แล้วรู้สึกสดชื่นอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
หรือว่าจะเป็นเพราะสีสันบวกกับความมัมวาว เลยกระโดดเตะตาอย่างแรง สวัสดีปีใหม่(หวังว่าคงช้าเกิน)

ไปเจอมาาา องศาที่ต่างกัน

2009-03-26T10:51:00.000-07:00

เหดียวนี้พื้นที่ืมันแพง โผ่ลกันให้พลุดพลับกันทั่วกรุงเทพ (ตอนแรกก็ดูอย่างนั้น) โอ้วท้องฟ้าาาาา ตึงแรืองแสง

แต่

สิ่งที่ต่างกันมักจะอยู่คู่กันไปเสมอ (คิดเอาเอง)

PG1 Interlace- photo

2009-03-26T10:08:00.000-07:00

อุ่นใจซะที กะทรีสีทที่ทุ่มเทมา(กล้าพูด)
.
.
.
Interlace- photo --- ลองดูดูลองกอง

Interlace [VI] ไขว้กัน, See also: สานกัน, Syn. intertwine, interweave, weave

.
.
นำกานสานแบบขัดกันมาเป็นแนวทางในการสานกันของรูป
รูปที่สานกันต้องเป็น 2 รูปคงจะดีก่ามั้ง(คิดไปเองหมด)
.
.

ว่างๆลองดูกันใหม่ (เหมือนขยัน)

เริ่มออกเดินทาง

2008-06-29T11:06:00.000-07:00

ฤดูกาลแห่งการเสนอโปรเจค thisis ก้อเข้ามายังเต็มรูปแบบหลังจากที่ไม่ได้จับ powerpoint นานนม เลยต้องมางมอยู่นมนาน 555

............................................................................................................................................................................
............................................................................................................................................................................

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาก็ส่งปลาตัวน้อยขึ้นฝั่งไ ปเรียบร้อยแล้วหลังจากที่ได้ เฝ้าฟูมฟักถนุดถนอมกันมาอย่างนมนาน ก็ไม่รู้ว่าต่อไปจะมีผู้ที่
ชื่นชอบเจ้าปลาตัวน้อยของเราหรือปล่าว ก็คงทำได้เพียงแค่ พวนา + อธิฐาน ..... แหมเจ้าปลาน้อยยังได้เบอร์ 13 อีกนะ ลักกี้นัมเบอร์จริงๆ เยยยยยยย

สุกที่ผ่านมาเป็นวันที่ ok เลยและ thisis ก็มีอาจานเข้าใจ อะฺธิบายไปค่อยมีกำลังใจ กลับคืนมาหน่อย พอได้อธิบายบ่อยขึ้นก็เริ่มรู้เริ่มเข้าใจเห็นแนวทางการทำงานและการทดลองแบบใหม่เกิดขึ้น

แต่ก็เหมือนว่า

............................................................................................................................................................................
............................................................................................................................................................................

เรานั้นเป็นเด็กกำลังวิ่งเล่นอยู่บนพื้นหญ้าเขียวขจี แล้วจู่ๆก็เกิดสะดุดก้อนหินเล็กๆล้มลงไป พอลืมตาขึ้นมาก็เจอก้อนหินน้อยใหญ่ อีกมากมาย กว่าจะถึงบ้านแต่ไม่ว่าอย่างไงก็ต้องไปให้ถึง

อาลัยแด่ อ.สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์

2008-05-11T07:48:00.000-07:00

มองชีวิตผ่านเลนส์ของ…
สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์

โดย ผู้จัดการออนไลน์ 27 กันยายน 2545 18:33 น.

เจ้าของอาณาจักรโอสถสภาเต็กเฮงหยู ฯ ยักษ์ใหญ่คอนซูเมอร์โปรดักส์มูลค่าพันล้าน วันนี้ในวัย 72 ปี เขากำลังจะเริ่มงานใหม่ที่เขาฝันอยากจะทำมาตั้งแต่หนุ่มแล้ว….

ชาวบ้านแถวริมคลองบางกอกน้อยอาจจะคุ้นตากับผู้ชายแต่งตัวธรรมดาแต่ท่าทางดูดีคนหนึ่ง ถือกล้องถ่ายรูปมีคนติดตามเพียง 1 – 2 คน เดินทักทายชาวบ้านไปทั่ว ชอบใจตรงไหนก็ยกกล้องขึ้นกดชัดเตอร์ไปเรื่อย ๆ อย่างสบายอารมณ์

ผู้ชายคนนั้นคือ…สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ ประธานกรรมการกลุ่มบริษัทโอสถสภาฯ เจ้าของสินค้าที่คนทั่วไปรู้จัก อาทิ ยาทัมใจ ลิโพ เอ็ม-100 เป็นต้น

สุรัตน์ใช้เวลาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2542 จนถึงเดือนมีนาคม 2544 บันทึกหลากหลายชีวิตของคนกรุงเทพฯนับร้อยผ่านเลนส์ แล้ววันนี้เขานำความทรงจำทั้งหมดมาเปิดเป็นนิทรรศการภาพถ่ายขาว-ดำในชื่อ “กรุงเทพฯเลือนหาย (Vanishing Bangkok)” ซึ่งถือเป็นงานถ่ายภาพครั้งแรกของคนไทยที่ได้มีโอกาสแสดงที่หอศิลป์แห่งชาติถนนเจ้าฟ้า ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันที่ 27 มกราคม นี้

หลายคนที่ดูภาพฝีมือของสุรัตน์แล้วจะต้องทึ่งพร้อมกับตั้งคำถามว่า นักบริหารอย่างสุรัตน์จะมีพรสวรรค์ในเชิงศิลปะถึงเพียงนี้

“ผมชอบงานศิลปะมากกว่างานธุรกิจ แต่เพราะทางบ้านมีธุรกิจที่ต้องรับสืบทอด” สุรัตน์เริ่มต้นการสนทนา

แต่อย่างไรก็ตามเมื่อตอนหนุ่ม ๆ สมัยที่เขาไปศึกษาต่อที่อเมริกานั้น นอกจากเรียนบริหารธุรกิจแล้ว เขาก็เลือกเรียนวิชา Art Appreciate ซึ่งศึกษาเรื่องศิลปะตั้งแต่ประวัติศาสตร์จนถึงพื้นฐานการวาดรูปทุกประเภท แต่สุรัตน์ยอมรับว่าแม้จะรักงานศิลปะแต่เขาไม่มีหัวทางวาดภาพเลย แม้กระทั่งผสมสีออกมายังตุ่น ๆ เลย

แต่เขากลับค้นพบว่าตัวเองชอบถ่ายรูปมากกว่า!!!

“ผมจับกล้องมาตั้งแต่เรียนอยู่ที่อเมริกา แถมยังยึดเป็นอาชีพหาเงินเป็นค่าเล่าเรียนได้ด้วย”

สุรัตน์เล่าว่าเมื่อตอนเรียนอยู่ที่อเมริกานั้น คุณพ่อส่งเงินมาให้น้อยมากไม่พอกับค่าใช้จ่าย เขาจึงเริ่มจับกล้องรับถ่ายภาพเป็นอาชีพเลี้ยงตัวจนเรียนจบ โดยส่วนมากจะรับจ้างถ่ายภาพตามงานบอลล์ต่าง ๆ ซึ่งมีรายได้เดือนละหลายพันดอลลาร์เรียกได้ว่าระดับมืออาชีพทีเดียว

เมื่อกลับจากเมืองนอกแล้ว ชีวิตส่วนใหญ่ของสุรัตน์ก็หมดไปกับงานบริหารอาณาจักรโอสถสภาฯ ท่ามกลางกลางแข่งขันทางการตลาดที่รุนแรงมาตลอดมาเขาจึงจำเป็นต้องแขวนเลนส์ไว้ชั่วคราว เพื่อทุ่มเทให้กับธุรกิจร้อยกว่าปีของครอบครัว

สุรัตน์เพิ่งจะมีเวลากลับมาทำงานที่เขารักอีกครั้งเมื่อ 8 – 9 ปีที่ผ่านมานี้เอง การกลับมาจับกล้องใหม่ครั้งนี้เขาศึกษาอย่างจริงจัง พร้อมกับตระเวนไปกับกลุ่มถ่ายภาพทั้งมืออาชีพและสมัครเล่น เพื่อเก็บภาพทิวทัศน์ ประเพณีต่าง ๆ หรือถ่ายภาพนกในช่วงที่เขาเดินป่าอยู่บ่อย ๆ

ซึ่งงานที่ผ่านมาเป็นภาพสไลด์สีทั้งหมด เพิ่งจะมาเปลี่ยนมาลงตัวกับภาพขาวดำเมื่อ 3 ปีที่ผ่านมา โดยสุรัตน์ให้เหตุผลว่า “ ภาพถ่ายขาวดำเป็นภาพที่ใกล้เคียงกับศิลปะมากกว่า”

ผลงานภาพถ่ายขาวดำชิ้นแรกของเขาคือ “งานถนนคนเดินถนนพระอาทิตย์ “ ต่อจากนั้นเขาก็เริ่มบันทึกภาพชีวิตของคนกรุงเทพฯเรื่อย ๆ มา เขายอมรับว่ายิ่งติดตามถ่ายภาพก็ยิ่งสนุกกับชีวิตมากขึ้น

สุรัตน์จะใส่สูทผูกไทบริหารงานที่โอสถสภาสัปดาห์ละ 2-3 วัน ส่วนเวลาที่เหลือนั้นเขาจะอยู่ในชุดสบาย ๆ สะพายกล้องท่องเที่ยวไปทุกซอกทุกมุมของกรุงเทพฯเพื่อเก็บภาพวิถีชีวิตอย่างมีความสุข เรียกได้ว่าพอตื่นเช้าขึ้นมาก็อยากออกไปถ่ายรูปแล้ว แล้วเขาไปอย่างคนใช้ชีวิตติดดินกินก๋วยเตี๋ยวริมถนน ทักทายชาวบ้านร้านช่อง จนชาวบ้านหลายคนที่คุ้นเคยมักจะเรียกเขาว่า “อาจารย์”พร้อมกับชวนกินข้าวกินปลา

ภาพแต่ละภาพของสุรัตน์จะถ่ายทอดวิถีชีวิตจริง ๆของคนกรุงเทพฯ ที่นอกจากจะหาดูได้ยาก หรือกำลังจะสูญหายไปแล้ว เสน่ห์ของภาพยังแฝงสาระและอารมณ์ให้ต้องหยุดคิดเพื่อค้นหาความหมายบางอย่างที่แอบอยู่หลังเลนส์นั้น

ซึ่งทั้งหมดนี้คือสไตล์การถ่ายรูปของสุรัตน์ ซึ่งเจ้าตัวบอกว่า “ผมจะส่องกล้องและสอดส่ายตลอดเวลาเหมือนกำลังจะหานกตัวน้อย ๆ ดูจังหวะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น” แต่ภาพหลาย ๆ ที่ออกมากลับลงตัวทั้งมุมมอง และแสงเงา เรียกว่าจัดอยู่ในขั้นใช้ได้ทีเดียวสำหรับมือสมัครเล่นอย่างเขา

2 ปีที่ตามเก็บภาพวิถีของคนกรุงเทพฯที่กำลังจะเลือนหายไป ทำให้เขาได้พบเห็นอะไรมากมากมายที่ประทับใจ

“มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมเห็นคนที่เขาไม่มีบ้านอยู่กำลังนอนขดตัวอยู่ริมคลองหลอด ก็ มีฝรั่งคนหนึ่งหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเขา ผมเห็นอย่างนั้นก็คิดว่าไม่ได้การจะยอมให้ฝรั่งเอาภาพอย่างนี้ไปจากเราไม่ได้ คนไทยก็ถ่ายภาพอย่างนี้ได้ ผมก็หยิบกล้องมาถ่ายบ้าง ผู้ชายคนนั้นเขาก็เลยขว้างขวดใส่ผม คงเป็นเพราะเราไปยุ่งกับโลกส่วนตัวของเขามากไป” สุรัตน์เล่าถึงประสบการณ์ที่เจอพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

หรือภาพที่ประทับใจเขามากคือชีวิตของชาวบ้านจน ๆ แต่กลับอยู่กันอย่างอบอุ่น พ่อร้อยพวงมาลัย แม่ให้นมลูก หน้าตายิ้มแย้ม ทักทายสุรัตน์อย่างคนมีน้ำใจ ดูไปแล้วพวกเขาอาจจะมีความสุขมากกว่าคนร่ำรวยเสียอีก

อีกประสบการณ์ที่เขาเจอคือสนามหลวง หลายคนอาจจะมองสนามหลวงเป็นเพียงแค่สวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางกรุงเทพฯ เป็นจุดศูนย์กลางของการคมนาคม แต่สนามหลวงในยามค่ำคืนกลับกลายเป็นบ้านของคนอีกหลายร้อยชีวิตที่สุรัตน์มีโอกาสไปเก็บชีวิตเหล่านั้นก่อนที่บ้านหลังใหญ่แห่งนี้จะถูกกทม.ยึดไป

สุรัตน์ภาคภูมิใจกับผลงานครั้งนี้มาก โดยเฉพาะมานิตย์ ศรีวานิชภูมิ( ศิลปินไทยที่มีผลงานถ่ายภาพขาวดำเป็นที่ยอมรับของต่างประเทศ และสามารถขายภาพได้ในราคาสูง) มาเห็นภาพแล้วชื่นชอบถึงกับขอแลกภาพกับเขา

“ผมทำอะไรผมจะลุยสุด ๆ ตอนนี้มีเรื่องที่ท้าทายอย่ากจะทำคือต้องการยกระดับมาตรฐานของการถ่ายภาพคนไทยให้ดีเทียบเท่าสากล”

คือความฝันอีกขั้นหนึ่งที่ช่างภาพมือสมัครเล่นอย่างสุรัตน์กำลังจะสานต่อไป

..........................................................................................................................................................................

.
.
.

ขอขอบคุณทุกๆอย่าง ที่ดลบัดาลให้ผมได้มีโอกาศพบเจอ อ.สุรัตน์ แม่จะแค่ครั้งเดียวก็ตาม

. .
. .

พฤษภผกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา

ขอคาราวะ ดวงวิญญาณคุณสุรัตน์ ขอให้ท่านสู่สุขติหลับให้สบายครับ

นักศึกษา ม.กรุงเทพ
................................................................................................................................................................................

รวบรวมกระบวนท่า

2008-05-11T07:33:00.000-07:00

หลังจากที่เดินทางท่องยุทธมากนานได้พบ+เห็นอะไรมากมายแถมยังได้เจอสถานที่ใหม่ๆๆเพิ่มขึ้นอีก ตึม
แทร้งกิ้ว ขาทั้งสองขาด้วยเดินอึดดีจิงจิง ข้ามเขาอีกลูกเดียวก็จะ ได้เริ่มบรรเลงเพลงยุทธกันซะที
........................................................................................................................................

ไปถ่ายดึกๆ ด้ายอะไรก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆได้เห็นเมิองของเราในมุมที่คนอื่นไม่ค่อยได้เห็น (คนอื่นจะเห็นกะเมิงมั้ยเนี่ย)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เออน่า เห็นเดะ

........................................................................................................................................

เดินทางท่องยุทธจักร

2008-05-04T09:39:00.000-07:00

หลังจากที่ฝนชุดสุดท้ายหลังสงการณ์หมดไป ก็ถึงเวลาที่จะออกไปเก็บแสง
ในที่ต่างๆ โอ้ยยยยย แมงไม่เปนดังใจคิวเลยวะ แต่ก็เอาแล้ว...................
(ไว้กลับมาถ่ายใหม่ ) ไม่ใช่เอาแล้วอย่างงั้น
ถ่ายไปงงไป แถมกลัวโดนปล้นอีก (มึงปล้นกุกุสู้ขาดใจอะ 55)
.......................................................................................................................................................

ฝากข้อความถึงน้องหมาทุกตัว(ขอให้เป็นไปได้)ขอร้องเหอะ มึงอย่าเห่าเสียงดัง ไม่จำเป็นมึงไม่ต้องวิ่งเข้ามาหากุด้วย (กุกลัว) เพี้ยง!
.
.

.......................................................................................................................................................

จำศีลผนึกลมปาณ

2008-04-25T09:43:00.000-07:00

ฝนสุดท้ายก่อนที่จะสิ้นสุด ฤดูจำศีลผนึกลมปาณ
.....................................................................................................

กำลังจะก้าวสู่ เดือนสุดท้าย แล้ว ( สู้เว่ยเป็ด กุรู้มึงท้อ สู้สู้ )

.....................................................................................................

1 เดือนกับการ Research กำลังจะหมดลง ( ได้อะไรมาบ้าง ฟ๊ะ )

ได้รู้คำตอบว่าที่เคยไปถามอาจารณ์ กันต์ ว่าจะทำงานประกวดอ้นนึงจะทำเรื่อง
อะไรดี ( อาจารย์พูดมาแบบนิ่มๆๆ ว่าแล้วสนใจอะไรละ ) เท่านั้นละ สิ้นสุดการ
สนธนาเลยฮับ นั่นดิ สนใจอะไร รู้แต่ว่าชอบถ่ายภาพ ถ่ายอะไร เพื่ออะไร บอก
ได้เลยว่าตึบมักๆๆ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าจะถ่ายอะไีร และเพื่ออะไรแต่ได้อะไรนี่เริ่ม
ไม่แน่ใจ 555

.....................................................................................................

จะถ่ายอย่างไง(เริ่มจากหาห้องน้ำก่อนเปนไง....เอ้ออ)

2008-04-14T09:36:00.000-07:00

" ลืมตามาก้อเจอจันทร์ "

................................................................................................

----- เอาแสงมาวาดภาพ -----

................................................................................................

ในขณะที่

Light Painting คือ การวาดภาพด้วยแสง
- กล้องจะนิ่ง ( วัตุนิ่ง ) แสงไฟเคลื่อนไหว

แต่ ผมจะ ( เอาแสงมาวาดภาพ )
- โดยกล้องจะเคลื่นไหว ( วัตถุนิ่ง ) แสงก็จะเคลื่อนไหว
- มีการใช้หลักการถ่าย Panning เข้ามามีส่วนช่วย (เพื่อสร้างอารมณ์ รึป่าว..)

...................................................................................

ขอตั่งว่า PP Lighting ละกานนะ( คิดเอาเอง 55+ )

จะว่าไปแล้วมันก็เหมือนเป็นการกลับค่าของการถ่าย
Light Painting

งั้นก็เอาแสงมาวาดภาพ แต่...

2008-04-12T11:05:00.000-07:00

ลืมยังว่าสนใจที่จะถ่ายอะไร อะไร อะไร5
.................................................................................................

ยัง!! ก้อยังคงเป็น

แสงไฟ ที่มีอยากมากมายและหลากหลาย แล้วยังไงต่ออะ ก็จะไปเก็บรวบ
รวมมาแล้ว นำภาพแสงทั้งหมดมาสร้างเรื่องราวของมหานคร ของเฮา......

Light Painting (คือ การวาดภาพด้วยแสง) แต่ ผมจะ (เอาแสงมาวาดภาพ)

.................................................................................................

การวาดภาพด้วยแสง

2008-04-10T09:03:00.000-07:00

ในภาษาอังกฤษคำว่า การถ่ายภาพ คือ Photography (อ่านว่า โฟโตกราฟฟี)

......................................................................................................

มาจากการผสมคำกรีกสองคำ คือ คำว่า
- phos ซึ่งแปลว่า แสง
- graphis หรือ graphê ซึ่งแปลว่า การเขียน.

เมื่อรวมกันแล้ว จึงมีความหมายตรงตัวว่า การวาดภาพด้วยแสง

.....................................................................................................

Phos หมายถึง แสงสว่าง
Graphein หมายถึง การเขียน

รวมกันจึงหมายถึง "การเขียนด้วยแสงสว่าง"

ความหมายของการถ่ายภาพ มี 2 ประเด็น คือ
- เชิงวิทยาศาสตร์ หมายถึง การทำปฏิกิริยาระหว่างวัสดุไวแสงกับแสง
- เชิงศิลปะ หมายถึง การวาดภาพด้วยแสงและเงารวมทั้งการผสมสีเพื่อถ่ายทอดความหมาย ความรู้สึก อารมณ์ หรือทัศนคติ

สรุป : การถ่ายภาพ คือ การสร้างภาพเพื่อสื่อความหมาย ความรู้สึก อารมณ์ รวมทั้งทัศนคติ โดยใช้กระบวนการที่ปล่อยให้แสงสว่างสะท้อนมาจากวัตถุผ่านเข้าไปกระทบกับวัตถุไวแสง แล้วจึงนำวัตถุไวแสงไปผ่านกระบวนการสร้างภาพให้ปรากฏ

......................................................................................................

แล้ววววววว เออออ วาดภาพด้วยแสง แสงวาดด้วยภาพ ภาพด้วยแสงวาด ( ไปกันใหญ่ )

เติมความคิด(หน่อย)

2008-04-10T08:56:00.000-07:00

" ต้อง อ่าน อ่าน และ อ่าน "

จาก "On Being the Photographer"
บทสนทนาระหว่าง David Hurn ช่างภาพแม็กนั่ม กับ Bill Jay
.............................................................................

บิล - เมื่อเราถกกันถึงเรื่องคำนิยาม ที่คุณบอกว่าแก่นหลักของการถ่ายรูป คือการแสดงให้ได้ว่าสิ่งต่างๆ ที่ถ่าย มันเป็นยังไง นี้เป็นจุดสำคัญเพราะ มือใหม่ มักสนใจแต่อุปกรณ์ ไม่ได้มีความคิดสนใจในสิ่งที่จะถ่าย

เดวิด - ใช่ ขอเน้นที่ประเด็นว่า คุณไม่อาจเป็นนักถ่ายภาพได้เพียงเพราะคุณมีความสนใจในการถ่ายภาพ

บิล - กรุณาอธิบาย

เดวิด- คนส่วนมากมักสนใจถ่ายภาพในทางฉาบฉวย เพราะคนส่วนมากมักสนใจในชีวิตอันมีเสน่ห์ ของช่างภาพสงครามหรือช่างภาพแฟชั่นระดับแนวหน้าหรือความภูมิใจในการครอบครองกล้องที่สวยและสุดยอด หรือเคล็ดลับในห้องมืด หรือรูปที่สวยๆที่พวกเขาสามารถถ่ายเลียนแบบตามได้เหมือนอย่างไรก็ตาม การทำอย่างนี้นั้น ไม่ว่าเขาจะ มีความสุขแค่ไหน สนุกยังไง ก็ยังไม่พอที่จะทำให้เขาเป็นนักถ่ายภาพที่แท้จริงได้ เหตุผลคือ การถ่ายภาพ เป็นเพียงตัวกลางในการแสดงออกซึ่ง เสน่ห์ หรือความจริงที่เป็นอยู่ของสิ่งต่างๆ อุปมา เช่นการเลือกซื้อรถยนต์ที่เลิศหรู เพื่อแสดงถึงฐานะ หรือการดึงดูดใจเพศตรงข้าม หรือซื้อเพราะมันมีการตกแต่งภายในอย่างหรูหรือมีวิศวกรรมที่สุดยอด หรืออื่นๆ แต่สิ่งต่างๆ ที่กล่าวมานั้น ไม่มีค่าเลยถ้า รถคันนั้นมันไม่สามารถพาคุณไปที่ต่างๆได้

บิล - จุดหมายของการถ่ายภาพก็คือการนำเสนอความเป็นไป ของสิ่งนั้นหรือชีวิตนั้น ภายใต้สภาวะการณ์เฉพาะ หรือเวลาพิเศษและแสดงผลนั้นให้ผู้อื่นทราบ

เดวิด - ใช่ แต่ขอเตือนตรงนี้ว่า แม้ว่าที่คุณกล่าวมาจะจริง มันไม่ใช่การบันทึกเฉพาะด้านดี ของอะไรก็ได้ บางภาพจะสวยกว่า น่าสนใจ บันดาลใจกว่า แต่ที่มากกว่านั้น มันต้องมีรูปแบบเฉพาะที่ลบไม่ได้ ของผู้ถ่ายดังนั้นคำถามคือ อะไรเป็นตัวสำคัญที่จะเปลี่ยนภาพที่ดูธรรมดาๆ ให้เป็นภาพยอดนิยม

บิล - แล้วคุณว่าอะไร

เดวิด- มันอยู่ที่การเลือกสิ่งที่จะนำเสนอ นักถ่ายภาพต้องเน้น ถ่ายทอดความเป็นไป ของภาพ ไม่ใช่แค่ความสวยงามที่มองเห็นจะทำอย่างนี้ได้ ต้อง ทุ่มเท อ่าน ค้นคว้า พูดคุย พยายามและอาจล้มเหลวมาหลายต่อหลายครั้งในเวลาที่ยาวนาน

บิล - ผมทึ่งมากเลยกับความคิดนี้ สำหรับผมมันดูเหมือนว่า เสน่ห์ที่ดำรงอยู่อย่างต่อเนื่องของการถ่ายภาพ คือคุณต้องค้นหาความเป็นไปในสิ่งที่จะถ่าย ไม่เข่นนั้นจะไม่สามารถถ่ายทอดความน่าสนใจนั้นให้คงอยู่ได้นานๆ และผมได้เรียนรู้จากคุณ หลังจากที่คุณบอกว่าภาพของผม น่าเบื่อ ในปี 1967 ซึ่งผมเขียนไว้ในหน้าแรกเลย

“ผมควรที่จะหยุดการพยายามที่จะเลียนแบบช่างภาพอื่นๆ “

มันช่วยผมได้มาก ผมเริ่มถ่ายภาพแบบใหม่ มุ่งมั่นในสิ่งที่ผมสนใจจะถ่าย ไม่ได้คิดถึง ความสำเร็จ ชื่อเสียงต่างๆ แต่แค่ความสนุกในการปลดปล่อยความเป็นไปซึ่งผมได้ทำต่อเนื่องมาจนถึงวันนี้

เดวิด - สิ่งที่ทำให้มือใหม่สับสนนั้นส่วนหนึ่งก็คือ ผู้สอนต่างๆ เน้นว่าภาพมาได้ยังไง ใช้เทคนิคอะไร มันแตกต่างและเป็นศิลป์อย่างไร มากกว่าการเน้นการสอนในการเลือกสิ่งที่จะถ่าย

ประวัติของภาพถ่าย ก็คือ ประวัติดั้งเดิมของการเลือกสิ่งที่จะนำเสนอ ดังนั้นสิ่งแรกคือ ต้องเลือกว่าจะถ่ายอะไร ความสนใจ กระตือรือร้น ของคุณต่อสิ่งนั้น จะทำให้คุณถ่ายทอดความเป็นไปของสิ่งนั้นออกมาให้ผู้อื่นทราบได้ จากภาพของคุณ
บิล - อืม อันนี้ทำให้ผมระลึกถึง ราล์ฟ สไตเนอร์ นักถ่ายภาพผู้ยิ่งใหญ่ เขามักจะเขียนจม.มาเย้าผมเล่น หลังจากได้เห็นผลงานของผม และมักลงท้ายว่า" แต่คุณก็ยังไม่ได้บอกผมว่าคุณเล็งกล้องถ่ายอะไร อันนี้จึงสำคัญ" และเขาพูดถูกอย่างที่พวกอังกฤษมักพูด (สำนวน get down to brass tack) เราควรกลับไปที่การเปลี่ยนแนวทาง โดยเน้นให้คำแนะนำในการเลือกสิ่งที่จะถ่าย

เดวิด - ล้อเล่นน่า ผมเดาว่าการให้คำแนะนำว่าอะไรควรเลือกถ่ายนี่ ไม่ได้รับความสนใจหรอก และแม้ว่าพวกเขาจะสนใจ แต่ผมก็ไม่สามารถรู้ได้ถึงจิตใจคนอื่นๆว่า เขาชอบเรื่องอะไร

บิล - ก็ใช่นะ แต่เราพูดเฉพาะหลักการเลือกก็ได้กระมัง
.....................

เดวิด - สิ่งแรกที่ควรทำคือ จดบันทึกในเวลาสงบที่ความคิดบังเกิดขึ้น เขียนสิ่งที่คุณสนใจ หรือเขียนรายชื่อสิ่งที่คุณชื่นชอบโดยไม่ต้องมีการเกี่ยวข้องกับรูปถ่ายก็ได้ หาดูว่าอะไรที่ดึงดูดความสนใจของคุณมากที่สุดในช่วงเวลาที่ผ่านมา ไม่ต้องสนใจการถ่ายภาพพยายามระบุให้เจาะจงที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ และถ้ามีรายชื่อมากแล้วก็ค่อยๆมาตัดออกโดย การพิเคราะห์ว่า

- เรื่องนั้นมันมองเห็นได้หรือไม่ ?

โดยการตั้งคำถามนี้ต่อตัวเอง

คุณก็สามารถตัดพวกเรื่อง ปรัชญาแนว เอ็กซิสตองเชียล (แนวของ ฌัง ปอล ซาร์ต -ผมอธิบายเอง)

เรื่องบัญญัติเดิม(Old testament) หรือสิ่งมีชีวิตในดาวดวงอื่นๆ ออกไปได้

- เรื่องนี้ทำได้หรือไม่?

คุณก็จะสามารถตัดเรื่องที่ทำได้ยากออกไป ยก ตย.เช่นคุณ อยู่ในเดนเวอร์ มีรายได้จำกัด คุณควรตัดเรื่อง เจดีย์ในญี่ปุ่นออกไป นอกจากจะดูว่าทำได้หรือไม่แล้ว ให้ดูว่าจะเข้าถึงได้หรือไม่ด้วย
เช่นไม่ควรถ่ายภาพดาราดังเพราะมันเข้าถึงได้ยาก

- เรื่องที่จะถ่ายคุณรู้ดีพอหรือไม่?

ถ้าไม่รู้อย่าทำ หรือจนกว่าคุณจะค้นคว้าอย่างพอเพียง เช่น คุณไม่ควรถ่ายภาพแหล่งเสื่อมโทรมในเมือง โดยเพียงแค่ เดินถ่ายรูป ของพังๆ ต่างๆตามหน้าประตูบ้าน อย่างนี้ เป็นการฉกฉวย ไม่ใช่การสำรวจ (ตรงนี้เป็นการเล่นคำในภาษาอังกฤษคือThat’s exploitation, not exploration)

- มันน่าสนใจหรือเปล่า

อันนี้ใช้กลอุบายได้ แต่ก็มีค่าควรที่จะถามตัวเองก่อน เพราะถ้ามีหลายๆเรื่องที่คุณสนใจเท่าๆกัน คุณควรดูว่าอะไรที่คนอื่นอาจสนใจ ที่ว่าอาจต้องใช้กลอุบาย ก็คือเรื่องที่คุณจะทำนั้นอาจมีกลุ่มคนที่สนใจเพียงกลุ่มเล็กๆ แต่ด้วยอุบายที่เหมาะสมอาจชักนำให้เกิดความสนใจในชนกลุ่มใหญ่ได

บิล - ขอผมแทรกตรงนี้ ในฐานะผู้บรรยายอาชีพ มันยากในการถ่ายทอดสิ่งที่ไม่น่าสนใจ ให้แก่กลุ่มผู้ฟังที่กำลังเบื่อ ผมต้องชักจูงความสนใจของพวกเขาขึ้นมาก่อนที่จะปล่อยสาระที่ต้องการออกไป
ผมไม่ใช่ผู้ให้ความบันเทิงอาชีพ เชื่อว่ามันมีเส้นแบ่งที่ชัดเจน ระหว่างเรื่องที่อยู่ในความสนใจของคนกลุ่มใหญ่ หรือการชักจูงให้เกิดความสนใจ ผมเรียกมันว่า bum-factor คือผู้ฟังตระหนักเพียงไรว่าก้นคุณนั่งอยู่บนอะไร

คุณกำลังพูดถึง เส้นแบ่งนี้ใช่มั้ยครับ แบ่งระหว่างเรื่องที่คุณสนใจกับ เรื่องที่คนสนใจ

เดวิด - ใช่ ถ้าผลการพิจารณาจากคำถามข้างต้น แล้วผลออกมายังเท่าๆกัน มันก็ไม่เสียหายถ้าจะเลือกเรื่องที่คนส่วนใหญ่สนใจ ในความเป็นมนุษย์ ทำให้บางครั้งเราต้องเลือกบางอย่างโดยไม่ต้องมีเหตุผลแต่เราควรคำนึง ถึงเหตุการสีเทานี้ บางครั้งอาจลืมจุดสำคัญ เรื่องที่ควรเลือกอาจเป็น

ก. เรื่องที่คุณสนใจมากๆอย่างน้อยก็ช่วงเวลาหนึ่งที่จะผลิตงานออกมาได้
ข. สามารถสื่อออกมาเป็นภาพได้ แม้ในทางตรงข้ามกับคำบรรยาย
ค. มันยังคงอยู่ ทำให้เมื่อคุณมีเวลาทบทวนแก้ไข ยังคงทำได้

บิล - ผมขอเพิ่มตรงนี้สักเล็กน้อย ขอให้เจาะจงเรื่องให้แคบลงเท่าที่จะทำได้ รายนามสิ่งที่น่าสนใจมันอาจมากและกว้างเกินไป ที่จะใช้ได้ ผมมีประสบการณ์ในการเลือกเรื่องที่จะให้นักเรียนสัมมนาหรือวิจัย ซึ่งนักเรียนมักเลือกเรื่องที่อาจเขียน เป็นหนังสือทั้งเล่มได้ ใม่ใช่แค่หัวข้อ ความยากอยู่ตรงที่จะเลือกเรื่องเล็กๆ ที่น่าสนใจได้อย่างไร พวกเขาอาจเลือก ลักษณะแห่งวีรบุรษ ผมอาจแนะนำ เรื่องของ "เลวิส แครรอล " พวกเขาอาจเลือก การแบ่งแยกลักษณะภาพถ่าย ผมอาจบอก "การใช้ลูกแก้วในงานถ่าย "หรือพวกเขาอาจเลือก ภาพถ่ายของละติน-อเมริกัน ผมแนะนำ "ภาพดิจิตอลของ เปโดร แมร์ " นี่เป็นแค่ยกตัวอย่างในการเลือกให้เล็กลง

เดวิด - มันเหมือนกัน ในการเลือกเรื่องมาถ่าย เมื่อผมพูดว่าให้เจาะจงที่สุดเท่าที่จะทำได้

ผมหมายถึง เรื่องที่เป็นไปได้ ในเวลาที่เหมาะสม ดั้งนั้น ถ้าเลือกดี เรื่องก็จะทำได้ง่ายเอาละผมขอยกตัวอย่างบ้างเช่นอาจเลือก ชีวิตในการเป็นนักศึกษาในวิทยาลัยทั่วไป แทน "การศึกษา" ต้นไม้ที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรม แทน "ดอกไม้" คงได้ประเด็นความคิดนะครับ

บิล - ผมว่าสำหรับมือใหม่ การแนะนำให้สร้างรายชื่อ อาจก่อให้เกิดการถกเถียงอย่างดื้อรั้นได้การเน้นให้เข้าถึงเรื่องของสิ่งที่จะถ่าย ผมแน่ใจว่า จะทำให้บางคนอาจคิดว่า มันทำลายความสุขในการถ่ายภาพ

เดวิด - อาจเป็นได้ แต่ความจริงก็คือ มัน(การสร้างรายชื่อ)ได้ผล

การถ่ายไปเรื่อยๆ หวังว่า จะมีสักรูป ที่โดดเด่นขึ้นมา(แบบที่มือใหม่ทำกันอยู่นั้น) ผลคือมันไม่ได้เรื่องครับ เสียใจด้วยนะครับสำหรับมือใหม่ ถ้าวิถีของมืออาชีพ มันไม่ตรงกับความคิดฝันของคุณ
ที่ผมจะบอกได้ก็คือ ในสี่สิบปี ที่ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับนักถ่ายภาพที่เก่งๆ ทั่วโลก ที่ใช้เครื่องมือ/อุปกรณ์ และแนว แตกต่างกันไป แต่ทุกคนมีความคิดร่วมเหมือนกันในการถ่ายภาพ พวกเขามีความรู้ ความกระตือรือร้น และเข้าใจในสิ่งที่กำลังถ่าย และพวกเขามีการวางแผนล่วงหน้า

บิล - เราค่อยกลับมาที่ความคิดในการวางแผนการถ่ายอีกครั้งในภายหลัง แต่ผมขอบอกว่า จุดประสงค์ของการคุยนี้ก็เพื่อ สร้างแรงบันดาลใจให้เหล่ามือใหม่ทั้งหลาย การแนะนำนี้ดูเหมือน จำกัดความคิดในการเริ่มถ่าย แนะนำตรงไปที่การบันทึก ใบหน้า สถานที่ แต่แท้จริงแล้วเราเริ่มที่การชี้แนะมือใหม่ แต่สำหรับนักถ่ายภาพทั่วๆไป การคุยในวันนี้ไม่ได้จำกัดความคิด แต่ยังแนะด้วยว่าให้พัฒนา ไปได้อย่างไม่มีข้อกำหนด ตามแต่ความสามารถในการแปลผลของแต่ละคน

เดวิด - ใช่ครับ ในการเริ่มต้น ต้องแคบและชัดเจน เพื่อจะได้รู้ว่าจะเล็งกล้อง ไปทางใด อย่างที่สไตเนอร์ ว่าไว้ และเมื่อถ่ายภาพมากๆเข้า ความกระตือรือร้น ความรู้ที่ได้ จะพัฒนาให้คุณรู้ลึก และกว้างมากขึ้นในการถ่ายของคุณเอง มันจะมีทางไปของมัน

บิล - ผมขออุปมาดังนี้ เมื่อผมอยากจะทำสวน ผมจะปลูกต้นไม้ ผมสามารถเลือกเอา ส่วนต่างๆกิ่งไม้ ลำต้น ใบ มาใส่ ได้เลย ก็กลายเป็นต้นไม้ที่ต้องการ จะให้สวยยังไก็ได้แต่ต้นไม้ คงจะตาย มันไม่เติบโต ดังนั้นเราควรเริ่มจากต้นกล้า ค่อยๆเพาะและรดน้ำดูแล อดทน หน่อนั้นก็จะเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ และมีรูปร่างแตกต่างๆไป มีความแปลก แตกต่างและงดงามโดยเราคาดไม่ถึง
เช่นกันกับการถ่ายภาพ การเติบโตทางความคิดอ่าน การถ่ายเรื่องที่เลือกแล้วให้ออกมาให้เห็นได้

เดวิด - อย่างที่คุณทราบ บางครั้งการมองปัญหา ถ้าเรามองมุมกลับอาจทำให้เห็นทางออกง่ายขึ้น
เช่น ปัญหา ความซื่อสัตย์ในการถ่ายภาพ เราอาจมองว่าอะไร คือความไม่ซื่อสัตย์ในการถ่ายภาพ ก็จะมองได้ชัดเจนขึ้น เช่นกัน อะไรคือทางเลือกในการให้ความสำคัญกับสิ่งที่จะถ่าย ? มันอาจเป็นความน่าหลงใหล มากของการคว้าภาพในช่วงที่สวยงามของดอกไม้ไฟ แต่ความลึกและความเป็นมาเบื้องหลังนั้นอีกเรื่องหนึ่งมือใหม่อาจต้องเครียดในการหาความแตกต่าง และความใหม่ที่ไม่เคยมีใครทำ จนทำให้เกิด การใช้วิธีการที่ไม่ถูก และนำไปสู่การกลายเป็นต้นไม้ที่ตายแล้วในที่สุด

อีกปัญหาหนึ่ง ถ้าภาพที่ได้ไม่แสดงถึงความเป็นมา ถ้าใช้คำของ เอ็ดเวิร์ด เวสตัน ดังนั้น นักถ่ายภาพก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรกับโลกแท้จริง พวกเขา (ผู้ถ่าย) แค่ตัดสินสิ่งต่างๆ ตามจากตัวเอง "นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึก" ซึ่งมันมีมานานแล้ว และมันนำไปสู่การวิเคราะห์อันไร้ประโยชน์โดยที่งานนั้นมีคุณค่าเพียงผิวเผิน

บิล - ผมเกรงกับสิ่งเหล่านี้ (ความมั่นใจ ดื้อรั้นทำ ในสิ่งที่ตนยังไม่เข้าใจเพียงพอ) เป็นวิกฤติอย่างหนึ่งของการถ่ายภาพที่ต้องเผชิญความเป็นตัวตนนั้นมีบางคนเชื่อว่านักถ่ายภาพควรย้อนพิเคราะห์ดูตัวเองประหนึ่งเป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่ผมไม่เห็นด้วย มันตลกที่มักจะรู้สึกกันว่ามือใหม่ มีความลึกของตัวตนที่จะแสดงออก และแม้ว่ามันจะมีความตื้นเขิน ผิวเผิน และคับแคบ ไม่ต่อเนื่อง แต่เมื่อได้รับการยอมรับ ผู้นั้นก็กลายเป็นนักถ่ายภาพได้ อย่างน่าประหลาด

เดวิด- มันไม่มีมาตรฐาน ที่ผมหมายถึงคือไม่มีการกำหนดออกมาเป็นสิ่งที่วัดได้ว่าภาพไหนสำเร็จหรือภาพไหนล้มเหลว ถ้าเขาบอกว่า "นี่ไงที่ผมรู้สึก" คุณไม่อาจบอกได้หรอกว่า "คุณไม่ควรรู้สึกแบบนั้น"

ขอเตือนว่า ผมไม่ได้คัดค้านการถ่ายภาพในแนวของตัวเองนั่นเป็นประโยชน์ของการใช้เครื่องมือ แต่อาจเป็นได้ที่จะมีคนชอบภาพแนวนั้นแค่คนเดียวคือตัวผู้ถ่ายเอง เป็นการยากที่จะพบว่า แนวนั้นสามารถมีผลให้คนส่วนใหญ่ชอบด้วย

บิล - นักถ่ายภาพส่วนมากจะสร้างความนิยมโดย การลดความเป็นตัวเองและเน้นความสำคัญของเรื่องที่จะถ่ายทอดให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ผมไม่ได้ล้อเล่นนักถ่ายดังกล่าวมักเป็นสมาชิกกลุ่ม ออกัส (กลุ่มนักถ่ายภาพใหญ่กลุ่มหนึ่งในประวัติศาสตร์) ทั้งหมดแทบไม่มีใครรู้จักตัวตน อย่างไรก็ตามวันนี้จะขอเน้น ที่แบบอย่างเฉพาะตัว
ของนักถ่ายถาพ ที่เหล่ามือใหม่มักเน้นและแสดงออกในตัวตน พอๆกับการแสดงสิ่งที่ถ่ายคุณเห็นด้วยไหมครับ?

เดวิด - ในยุคปัจจุบันของกลุ่มนักถ่ายภาพเชิงศิลป์ ผู้ที่นำเสนอเน้นที่งานมากกว่าความเป็นตัวเอง

จะเป็นการสร้างความแตกต่างที่โดดเด่น ไปโดยที่ไม่ต้องเน้นอะไรตอนนี้ผมขอพูดติดตลกว่าความจริงก็คือ นักถ่ายภาพหรือแม้กวี มักมีความคิดฝัน มีความเป็นตัวตนเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างผลงานภาพโดยไม่มีมันเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ไม่ใช่ความตั้งใจ เพียงแต่รูปแบบเฉพาะที่เกิด มันเป็นสิ่งที่เกิดตามมา ไม่ใช่เป้าหมายความเป็นตัวเองออกมาโดยไม่ต้องเน้น จะพบได้ว่าการเกิดรูปแบบเช่นนี้จะเด่นชัดและแข็งแกร่งมากกว่าการเจาะจงเน้นความเป็นตัวเองออกมาอย่างตั้งใจเสียอีก

บิล - คล้ายๆกับการเดินกลับกระท่อมกลางป่า ใต้แสงดาว คุณจะเห็นทางโดยไม่ต้องมอง หรือกลับมาที่การเปรียบกับต้นไม้ของผม การคงอยู่ของชีวิตที่เราเรียกต้นไม้ อยู่ได้ด้วยสิ่งที่มองไม่เห็นคือราก ที่อยู่ใต้ดิน รากทำให้ต้นไม้โต และสามารถยืนหยัดในลมพายุได้ ผมรู้ว่าอุปมานี้ไม่ค่อยดีนัก แต่ผมอยากให้มีการค้นหาตัวตนของสิ่งต่างๆ ด้วยตัวตนภายในของนักถ่ายภาพเอง

เดวิด - ใช่มันเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนักแต่ผมเข้าใจความหมายของคุณ ผมว่าคำตอบนั้นง่ายๆเลย
คือการเข้าถึงเป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งที่จะนำเสนอ ไม่มีคนสองคนที่เหมือนกันทุกอย่าง คิดเลือกรายชื่อเดียวกัน ทำในแนวเดียวกันการเลือกสิ่งที่จะถ่ายนั่นละคือการนำเสนอตัวตนของคุณแล้ว ยิ่งสนใจลึกลงไป คุณจะยิ่งเข้าใจ และนั่นละจะสร้างโอกาสในการ แสดงตัวตนภายในออกมา

บิล - ผมเคยดูโทรทัศน์สัมภาษณ์นักไวโอลินผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง ที่ถูกถามให้อธิบายชีวิตในแต่ละวันเขาตอบว่า ในระหว่างอาหารเช้าเขาทบทวนโน้ตเพลง แต่งเพลงในช่วงเช้า คิดถึงดนตรีตอนเดิน ฝึกซ้อมไวโอลินตอนบ่าย เล่นคอนเสิร์ตตอนเย็น พบปะเพื่อนนักดนตรี และเข้านอนโดย ฝันถึงไวโอลิน ผู้สัมภาษณ์ตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะบอกว่า ดูเหมือนชีวิตช่างแคบเหลิอเกินใช่ นักไวโอลินตอบรับ และอธิบายต่อ ในตอนแรกชีวิตช่างแคบเหลือเกิน ไม่มีอะไรเลย แต่แล้วก็แปลก คล้ายๆกับดนตรีของผมผ่านจุดแคบที่สุดของขวดแก้วนาฬิกาทราย มันขยายกว้างขึ้นกว้างฃึ้น ตอนนี้ดนตรีของผมกลายเป็นหนึ่งเดียวกับวิถีชีวิตไปแล้ว

เดวิด - ในแง่ความจริง นักถ่ายภาพก็คือนักถ่ายภาพตลอดเวลาร้อยเปอร์เซ็น ในระหว่างที่ผมเดินทางมาพบคุณ ผมอ่าน ร้อยแก้ว สี่บท ที่เขียนโดย ไมเคิล เดอ มอนเทน(กวีชาวฝรั่งเศส ๑๕๓๓-๑๕๙๒ -ผู้แปล) พบความเกี่ยวเนื่องระหว่างแนวคิดของเขากับการถ่ายภาพในยุคปัจจุบัน แม้บทประพันธ์นี้จะเขียนในช่วงปลายของศตวรรษที่ ๑๔ ผมมักจะชอบดูภาพยนต์กับนักถ่ายภาพที่ผมนับถือ เพราะเมื่อเราคุยกันหลังจากนั้น จะได้ความคิดเกี่ยวกับการวางโครงเรื่อง บทสนทนา การแสดง มุมกล้อง จังหวะการเดินเรื่อง ซึ่งสามารถนำข้อคิดที่ได้มาใช้ในงานของเรา ทุกสิ่งที่เราพบ มันเป็นข้าวสำหรับโรงโม่ ที่จะโม่ออกมาเป็นอาหาร เลี้ยงดูผู้คนได้การเรียนรู้เกิดขึ้นได้ในทุกๆวัน การรู้ซึ้งนี้สามารถแสงดออกมาได้ ไม่สงสัยเลยว่าความเป็นตัวตนของช่างภาพจะถูกถ่ายทอดออกมาในภาพของพวกเขา

บิล -ความมุ่งหมายที่ยอดเยี่ยม คือการประสานระหว่าง ตัวตน และสิ่งที่จะนำเสนอ ซึ่งภาพที่ได้ จะแสดงถึงความสัมพันธ์ของจิตวิญญาณ และโลก

........................................................................................................................................................ thank : www.2how.com

ส่วนต่าง..

2008-04-10T08:09:00.000-07:00

กรุงเทพ ต่างจาก จังหวัดอื่นไง อะ
................................................................................................

เราไม่ต้องไปพูดถึงความเจริญรุ่งเรื่องและเทคโนโลยีนที่ล้ำสมัย เพราะสิ่ง
ต่างๆเล่านั้นมั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดข้ึนในเมืองหลวง

.................................................................................................

มาหา เอกลักษณ์ ของกรุงเทพก่อนเลยดีกว่า........ ไง ว่าไง

.................................................................................................
- ท้องฟ้าในกรุงเทพมันช่างมีพื้นที่จำกัดอันน้อยนิด
- ผมเชื่อว่ากรุงเทพในตอนกลางคืนยังคงสว่างสไวยอยู่ขณะที่จังหวัดอื่นกำลัง
พักผ่อน
- กรุงเทพมีงานให้คนทำตลอด 24 ชั่วโมง
.................................................................................................

ผมเชื่อว่ากรุงเทพในตอนกลางคืน
ยังคงสว่างสไวยอยู่
ขณะที่จังหวัดอื่นกำลัง
พักผ่อน

" อาทิบายเพิ่มซิ "

- ผมว่ากรุงเทพมีแสงไฟมากมายในยามค่ำคืน ( เหุตผล หรอเยอะโคตร )
- ซึ่งต่างจากต่างจังหวัดที่เปิดไฟในตอนกลางคืน

-----ผมเลยคิดว่าเจ้าแสงไฟนี่และ น่าจะนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่ง ของเอกลักษณ์ที่( หวังว่า จะ)บ่งบอกถึงความเป็นกรุงเทพ ได้ดีเลยทีเดียว-----

เคยได้ยินมั้ย (ย้ำ_ย้ำ)

" กรุงเทพ มหานคร ที่ไม่เคยหลับไหล ".............................

แด่ที่พักพิง

2008-04-08T10:43:00.000-07:00

อยู่กรุงเทพมาก้อนานตั่ง 23 ปี ได้เห็นกรุงเทพเปลี่ยนไปเยอะรวมทั้งคนด้วย
..................................................................................................

มีอะไรมากมายที่กรุงเทพเจริญเติบโตไปพร้อมกับอายุผม บ่อยครั้งที่ผมไม่
อยากอยู่กรุงเทพ ไม่ใช่ไม่ชอบกรุงเทพนะ แต่อาจเป็นสาเหตุจากตัวบุคล
ซะมากกว่า แค่อยากไปไหนซ่อนตัวที่ไหนก้อได้ ไม่ต้องคิดอะไร ปล่อยให้
ทุกอย่างดำเนินไปตามที่มันควรจะเป็น แต่ก็อีกนัั่นและอยู่ไม่ได้นาน(ตังหมด)
ก้อคิดถึงบ้านอยู่ดีก็ "ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเรา" นิกรุงเทพให้อะไรหลายๆ
อย่างกับผม แต่ผมยังไม่ได้ให้อะไรกรุงเทพเลย ไหนๆ 21 เมษายน 2551
กรุงเทพเมืองฟ้าอมร จะมีอายุครบ 225 ปี อยากได้อะไรเป็นของขวัญละ

..................................................................................................

" Happy Birth Day Bangkok "

..................................................................................................

อยากให้ของขวัญเป็นภาพถ่าย ชักชุดนึง จะพูถึงเรื่องอะไรดี....................
อยู่มาตั่ง 23 ปี ว่า ไง

.................................................................................................

- มีตึกรูปทรงแปลกโผล่ออกมาจากพื้นดินอย่างสม้ำเสมอ
- มีรถเยอะมากมาย แท็กซี่
- มีทั้งรถไฟฟ้าใต้ดิน บนฟ้าด้วย
- มีเส้นทางซุปเปอร์ไฮเวย์มากมาย

- รวมๆคือพูดถึงความเจริญรุ่งเรื่องของกรุงเทพ

.................................................................................................
.................................................................................................

ส่วนตัวแล้วผมชอบกรุงเทพในตอนกลางคืนนะ
เพราะกรุงเทพค่อนข้างจะแตกต่างจากจังหวัดอื่นที่

เคยได้ยินมั้ยที่เค้าว่า

" กรุงเทพมหานครที่ไม่เคยหลับไหล "

.................................................................................................
.................................................................................................

คิด..ถึง

2008-04-07T09:47:00.000-07:00

กุ

2008-04-04T22:02:00.001-07:00

.....

2008-04-04T21:58:00.000-07:00

สานต่อ ( GP 02 - GP 03 )

2008-04-01T09:33:00.000-07:00

GP 02
.........
ลองนำภาพที่ได้มาเรียงตามแบบของทางม้าลายคนข้ามถนน ที่จะมีการเว้นช่องว่างเกิดขึ้น
..............................................................................
- ช่องว่างที่เกิดขึ้นช่วยพักสายตาม ( รึป่าว )
- ที่แน่ๆช่องว่างระหว่าภาพ ไม่ได้ส่งผลอะไรกับตัวภาพเลย ส่งผลกะตัวคนดูมากกว่า ว่า " จะเว้นช่องว่างไว้เพื่อ "
- แต่ถ้าเกิดเนื่อหาภาพเป็นเรื่องราวบนท้องถนนแล้วนำรูปแบบของทางม้าลายมาจัดเรียงมาใช้ น่าจะโอกว่านี้ว่ามั้ย

GP 03
.........
จำได้เลยตอนเรียน รด. โดนลุกนั่ง จดจำได้ขึ้นใจลยว่า 123 1 123 2 123 3 123 4 123 5 123 6 เมื่อยก้อเมื่อยเหนื่อย
ก้อเหนื่อย ฮึดฮัดอารมณ์เสียใส่ก้อไม่ได้ เพราะ เค้าเป็นทหาร ขืนฮัดฮัทใส่มีหวังโดนไอ้ตึบแน่

เคยนั่งสังเกตอยู่เหมือนกัน ว่าไอ้ 123 1 123 2 123 3 123 4 ..........
ถ้าคิดทบทวนดูแล้ว 1 ใน 4 ของ 1 ครั้ง จะถูกซ้อนอยู่บนพื้นที่ 1 ใน 4 ของครั้งที่ 2
ผมจึงนำหลักการอันนี้มากำหนดการถ่าย + ขั้นตอนการนำรูปมาเรียงต่อกันด้วย ( งง ป่าว )
...............................................................................
- สถานที่อะ ขอมากกว่านี้ได้มะ ( ก็อยากไปแระแต่ช่วงนี้โลกร้อน อะเด่ )
- ดูเวลาดูบรรยากาศ ด้วยก็จะดีนะ
- เนื้อหา ( ภาพดูไม่มีชีวิตชีวาอย่างไงไม่รู้บอกไม่ถูก )
- เน้น ระยะหน้า หายไปไหน

โครงการ ( FN01 )

2008-04-01T09:30:00.001-07:00

ยืนต้น

2008-04-01T09:28:00.001-07:00

" คอนโดคนจน "

2008-03-27T11:52:00.000-07:00

.................................................................................................

" คับที่อยู่ง่าย คับใจอยู่อยาก "

.................................................................................................

เป็น..เอ่อ..เป็น อ้ายกระผมเรียกว่าคอนโดก้อแล้วกัน แต่มันมีรูปลักษณ์ที่ต่างกันจากคอนโดที่ประกาศกันปาวๆ คอนโดแห่งนี้ตั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ใกล้ๆ วัดเล่งไหล่ยี่ เลยและ อย่าไปพูดไปมองเรื่องความเสื่อมโทรมของมันเลย ( น่าเบื่อ ) มาพูดในมุมอื่นดีกว่ามันน่าสนใจเหอะว่ามั้ย มันดูเข้ากะสถานที่อย่างไงไม่รู้บอกบอกไม่ถูก มันมีเสนห์บวกกับมีรายละเอียดปลีกย่อยอีกตรึม และยังแอบเรื่องราวต่างๆแผงในตัวของห้องแต่ห้องมันเอง ( ขึ้นออยู่ที่ว่าคนที่ดูแล้วเค้า คิดอะไรต่อไปจากนั่น ) ว่าไปแล้วก็อด เห็นใจคนที่อยู่ในคอนโดเหมือนกันนะ เค้าคงลำบาก ทำงานหนักกันน่าดู แต่คนเราก้องี้และเลือกเกิดไม่ได้นี่น่า ผมเชื่อครับว่าเหงื่อทุกหยดมีคุณค่าสู้ๆ เลิกเหล้าเลิกจน ( เกี่ยวมั้ยนี่ย )

................................................................................................

มาพูดถึงงาน
- ใช้หลัการก้าวเดินซ้ายขาว ( เดินไปกลับภายในก้าวเดียว เหดียวจาอธิบายทีหลังไปเรียบเรียงก่อน ) มาเป็นแนวทางในการทับซ้อนรูป ซึงจะให้ผลลัพท์คือจะมีการซ้อนกันของภาพ คอนโด จะได้เห็นรายละเอียดที่น่าสนใจในระเบียงแต่ละห้องมากขึ้น ลงมาถึงเรื่องราวบนท้องถนน ยังทำให้คอนโดดูใหญ่โตอลังการณ์กว่าเดิมอีกบวกอึดอัดมากขึ้นด้วย ( จะช่วยสนับสนุนให้เห็นว่าจริงๆแล้วไม่ใช่อึดอัดเพียงแค่ภายนอก ประชากรภายในก้ออึดอันด้วยเช่นกัน )
- คอนโดเล็กส่วนขาวๆ ของขอบภาพมันกวนสายตามั้ยอะ ( ไม่หรอก ติส )
- เรื่อง compost ของภาพก็ ติส อีก
- ใช้ขาตั่งด้วยพี่ จะได้ line แม่นๆหน่อย ไม่งั้นยากมากกกกกก
- วันหลังรอเวลานิดนึงเลือกเวลาที่แสงสวย ( ตูไม่มีว่างเวลาขนาดนั้นนี่ฟ่า )

................................................................................................
ECT. ลองทำ phot montrach ( ผิดชัวร์ ) โดยยึดกลักการหรือโครงสร้างเรื่องอื่นเข้าไป ( เดินไปกลับใน 1 ก้าว )

" ทรงพระเจริญ "

2008-03-27T10:48:00.000-07:00

.......................................................................................................

หากเป็นการกระทำที่ดูหมิ่นพระมหากษัตริย์ กระผมกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

.......................................................................................................

บ่อยๆที่ไม่รู็จะไปไหน สุดท้ายมันก็มาลงเอยเอาที่ ที่เดิมอีกและ ไม่เกิน 1 กิโลเมตรรอบถนนเยาวราช มันเป็นถนนหรือจะเรียกว่าแหล่งรวมทั้งสิ้นค้าทุกประเภทรวมไปถึงอารยธรรม ที่ตามมาพร้อมเรื่องราวต่างๆอีกมากมายที่ผ่านการเล่าขานของ อากง ที่หาเจอง่ายมากแถวนั้น ลองไปถามอะไรแกดูซักเรื่องดิ โอ้ยแกจะเล่าให้ฟังยัน เซเว่นปิด อะแต่ก็นะ มันเป็นความสุขของวัยชรา แต่ผอมก็ชอบฟังพวกแกพูดนะ เพราะบางที่จะได้แปลภาษาไทยเป็นภาษาไทย หรือไม่ก็เหมือนมีใครไปกดปุ่ม REPLAY ไว้ก้อไม่รู้เพราะอากงแกช่วยพูดทวนหลายรอบซะเหลือเกิน เชื่อเหอะวันไหนไม่มีไรทำ ออกไปเดินรอบๆถนนเยาวราชในรัศมี 1 กิโลเมตรดูแล้วอย่าลืม พก เค้าเตอร์เพนไปด้วย ( เผื่อนวด ) แถม มีของกินอร่อยๆตามริมทางอีก เพียบ

มีร้านแนะนำร้านนึง ถ้าถามว่าอร่อยหรอถึงแนะนำ ผมว่าผมเองที่บอกไม่ได้ว่่าอร่อยหรือปล่าวต้องไปโดนกันเอาเอง มันไม่ได้สำคัญที่ข้าวหมูแดงหรืออะไรอร่อย แต่ที่ดึงดูให้ผมต้องมานั่งกินร้านนี้ก็เพราะ กำแพงข้างร้านที่เต็มไปด้วยรูปภาพในหลวงที่ไม่ค่อยได้เห็นจากที่ไหน แค่นี้ก็ทำให้ครั้งแรกที่ผมมากินก้อ อึ้งไป แต่ที่จำให้อึ้งยิ่งกว่านั้นบนกรอบรูปส่วนใหญ่จะเห็นได้ว่า อากง จะเขียนว่า " ทรงพระเจริญ " โอ้ววววววววว ซึ้งใจ อากง คนนี้เลย แบบว่ายังจำเลยไว่าด้ครั้งแรกที่เห็น ขนลุกขึ้นมาเลยและ แบบบอกไม่ถูกอะ..........

.......................................................................................................
พูดถึงงาน
- อยากให้พอเกิดการซ้อนภาพแบบขั้นบันได้แล้ว อยากให้ outline มองแล้วเป็นรูปช้าง ( พอเป็นช้างปะ )
- ไม่รู็ทำไมอยู๋ดีๆก้ออยากทำเป็นรูปช้าง ( บางครั้งเหตุผลก็วิ่งมาช้ากว่าความรู็สึก....ติส อีก )

ร้านเป็นตึกแถวเล็กๆฝั่งเดียวกับวัดเล่งไหล่หยี่ เค้าเรียกกันว่าพลับพลาชับมั้ง เลยแยกเสือป่าขึ้นมาแยกนึงอะ ไม่สังเกตไม่เจอหรอก 555

ชีวิตที่ " เพียงพอ " หรือ ชีวิตที่ " พอเพียง"

2008-03-25T11:07:00.000-07:00

...............................................................................................................................
อยู่อย่างอาระยะ - อยู่กับธรรมชาติ เรียนรู้ธรรมชาติ เข้าใจธรรมชาติ และปรับตัวเข้าหาธรรมชาติ
................................................................................................................................

วันนี้ไม่รู้อะไรมาสกิดต่อมความรู้สึกให้นึกไปถึง ช่วงปีใหม่ที่ได้ขึ้นไปแอ่วดอยที่เชียงฮาย ได้ไปใช้ชีวิตอยู่อย่างอารยะ ในอำเภอไม่เล็กและไม่ใหญ่ มีชาวบ้านอยู่กันไม่มากมายนัก เป็นอำเภอที่เงียบสงบมาก แต่ก็น่าอยู่เลยทีเดียวและเป็นการท่องเที่ยว ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่มันก็มีอะไรอยู๋เต็มไปหมดเลย ( ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่ที่เราว่าเราจะเก็บส่วนไหนมากกว่ากัน จิงมั้ย ) ได้ใกล้ชิดกับชาวบ้าน ได้รับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเวลาเราทำอะไรแปลกๆเปิ่นๆ ( ทีใครทีมัน ) อยากบอกว่าที่เชียงรายอากาศดีมากๆๆๆ ต้มผักชีหวานสุดๆๆ ( ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน บอกได้คำเดียวว่า อ่ะะะะะะะะะะะ )ได้หัดอุ๋คำเมืองดวยก้อ หรือกะ ( ไว้จะกลับไปถามแม่เพื่อนละกาน ที่กรุงเทพนะดันจะไปถามที่โน่นก็นะ ตังอะพี่ )

ก้้อไม่รู้นะว่าจะมีโอกาศได้กลับไป ซู้ดด.....อากาศให้ล้นปอดอีกครั้งหรือป่าว.....
...............................................................................................

( อาศัยการเป่าหู.. )
- อยากอิ่มเอมบรรยากาศโดยรวม ( ใช้คำซะ ) และอยากให้มองลึก ลึก ลึกลงไปอีก( อย่าลึกมากนะเหดียวจม ไม่ใช่เรื่อ โอ้ววววว ) แอบซ่อนเรื่องราว( จริงๆแล้วตั่งใจ )ของการดำนินชีวิตของชาวบ้านตั่งแต่เช้าจนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ( พูดอย่างกะหนังสือ อสท. )

...............................................................................................
การท่องเที่ยวที่ได้มากกว่าการพักผ่อน....................

ผลประโยชน์ที่ ทันซ้อน ( PG 01 )

2008-03-22T23:40:00.000-07:00

เป็นการนำ เส่นนำสาย ที่มีอยู่ในภาพนั้น มาเรียงให้เกิดความต่อเนื่องกันเส้นวงรูปวงกลมแล้วจากนั้นใช้การแทนที่ของที่ว่างไปเพื่อสร้างมิติ
.......................................................................
แล้วจะไปทำไรต่ออะ
.......................................................................
- รวมเล่มกราฟฟิคหรอ ง่ายไปมั้ง
- ไปทำเป็น pattern ละเป็นไง แล้วไงเอา pattern ไปทำไรต่อละ........คิดต่อไป
.......................................................................
ให้ชื่อโครงการว่า PG 01 : PhOto GraPHic 01

โอ้ว หมานคร ......... ( GP 01 )

2008-03-22T00:49:00.000-07:00

เมื่อวานก่อน หลังจากที่ได้ไปส่ง file รูปบนตึกที่เสียดฟ้า มันได้อารมณ์ แบบบอกไม่ถูก หวิวๆ แปร่มๆ
ในสมองเริ่มคิด รู้สึกเหมือนว่าคนที่อยู่ด้นล่างเป็นเสมือน มดงาน ที่คอยทำงานอยู่ตลอดเวลา เพื่อที่จะ
สร้าอนาจักรหรือขอบเขตที่เป็นส่วนตัว หรือเพื่ออะไรซักอย่างของเค้าอะและ
......................................................................................

ตัวงานชิ้นนี้อยากแสดงให้เห็นถึง ความสามารถของมดงาน
.......................................................................................

- มดงานสามารถสร้างสรรค์ได้ทุกสิ่งอย่างและพร้อมที่จะทำลามมันไปพร้อมๆกันด้วย
- ถ้ามี สีเขียว เยอะกว่านี้คงดีกว่านี้ เนอะ...

.......................................................................................

งั้น

.......................................................................................
ไปทำมาใหม่ให้มีสีเขียวมากกว่านี้ หรือยังไง เพื่ออะไร แล้วได้อะไรกับมัน
ลองดู
.......................................................................................
ให้ชื่อโครงการว่า GP 01 : GREEN PEACE

LoGo " มายเปดดด "

2008-03-22T00:23:00.000-07:00

ล้านคนล้วนพรรณณา.........

2008-03-18T12:33:00.000-07:00

.
.
.
ผมรักในหลวงครับ

ใส่ contence ลงไปในภาพ ( NT 01/1 )

2008-03-12T13:01:00.000-07:00

...
ปาดนิดด.. โฉบหน่อย มุด..เล็กน้อย มันช่างเป็นสันชาตญาฯ ของนักขับรถซะจิงๆ อ้ายเพื่อนผมก็มีอยู่คนนึงเวลาขับรถกลับบ้านยิ่งไฟถนนช่วงดอนเมืองนะ เรียกได้เลยว่า ดอนเมืองดิฟ เป็นไฟที่มีสีเหลืองเป็นเอกลักษณ์มาก จะอ้างว่าถนอมสายตา หรือทำให้ไม่แยงสายตาเวลาขับรถ ผมว่ามันจะหลับเลยและ ช่วงดึกๆถนนโล่งนิดหน่อยเป็นไม่ได้ กุต้องมุด กุต้องเหยียบ จะทำอะไรก็ได้ขอให้มันเร้าใจไว้ก่อน ไม่รู้จารีบไปทำไม ....................................

.......................................................................................

ตัวงานชิ้นนี้อยากแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของคนที่นั่งกับคนขับ

.......................................................................................

- นั่งรถคันเดียวกัน คุยเรื่องเดียวกัน แต่สมาธิของทั้ง 2 แตกต่างกันออกไป
- คนขับยอดนักซิ่งสายฟ้า สายตาไม่ละออกไปจากถนน ในสมองมีแต่หาทางแซง
- คนนั่ง ดูบรรยากาศที่ผ่นมา พร้อมชวนคนขับคุยไม่ให้ง่วง ( แนะ ไปกวนเค้าใช้สมาธิอีก )
.......................................................................................

Comment
- อารมณ์ภาพ พอได้ แต่
- detail ลึกๆ ของทั้ง รถ คนั่ง สภาพแวดล้อม ไม่ผ่าน

สรุป ( เอาเอง )
- งานที่ออกมานั้นดูเป็นเรื่องส่วนตัวมากไปนิดนึง
- สู้ๆเดอะเปดดดดดดดดด
.......................................................................................

ดลใจ_ใจดล ( NT 01 )

2008-03-12T12:15:00.000-07:00

ในช่วงแห่งห้วงเวลาอันยาวนานบนท้องถนน หลังจากที่ทุกๆคนก้าวกระโดนออกจากอนาเขตที่ทำงาน เพื่อกับไปทำหน้าที่ตามแต่ที่ตนเองรับผิดชอบโดยปราศจากเงินเดือน ( จะพาอ้อมไปไหนเนี่ย ) ที่ที่ทุกสิ่งอย่างหยุดนิ่ง ฝนเริ่มตก ประชากรต่างพร้อมใจมุ่งหน้ากันกลับบ้านมั่ง ไปเที่ยวมั่งและ อะไรต่างๆบ้างละ โอ้ว มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ ทุกอย่างมันใช่ซะจริงๆ เราไม่สามารถจะหลีกหนีไปไหนได้ได้แต่นั่งนิ่งๆเพื่อข่มขู่ใจตัวเองไม่ให้แสดงอาการไร้สาระออกมา

หลังจากพร่ามจากรูปไปซะนาน ผมสังเกตเห็นว่าในภาพนี้ขาดอะไรไปหลายอย่าง เราไม่พูดเรื่องคอมโพสแล้วกันเพราะว่ามันติส 55 พูดเรื่อง conten ก่อนเลยไม่มี พูดถึงความงาม ก็มันเป็นเรื่องของติสอีและ แต่ถ้าพูดกันตรงๆๆก้อ
- ไปทำต่อมาฟ๊ะ เดอะเป็ด ( อย่างให้กำลังใจตัวเอง อะ )
...........................................................................................................
ให้ชื่อโครงการว่า NT 01 : NIHGT TIME 01

ก้าวใหม่กับซีเคว้น

2008-03-11T12:40:00.000-07:00

หวนรำลึกถึง เทมอที่หนักที่สุดใน 4 ปีที่ผ่านมา
.
.
.
เอาแว้ว
.
.
.
ลองดู ดูลองกอง

....ก้าวต่อไป

2008-03-08T08:21:00.000-08:00

......................................

ปีนี้กะว่า จะเสาะหาสิ่งดีๆให้แก่ชีวิต เคยจำได้เลยว่าตอนอยู่ปี สอง ก็ได้ส่งประกวดเหมือนกัน สรุปว่า ล่มไปส่งไปแบบคิดเองเออเอง ไม่มีแนวทาง ไม่ ไม่ทุกอย่าง แล้วปีนี้ก็ ว่างอยู่เลยกะว่าจะลองกับมันอีกซักตั่งนึง จะเอาเงินรางวัลไปซื้อกล้องจะได้ไม่ต้องขอมาม้า
( ออกรายการสู้เพื่อแม่ได้เลยนะเนี่ย )

STaRT...
...................................................................................................................................................................

===== YoUNg ThAI ArTISt AWaRD 2008 =====

....................................................................................................................................................................

ก้าวที่ผ่านมา ............

2008-03-08T07:12:00.000-08:00

ที่ผ่านมาหลังจากได้รับผลกระทบทางการเมืองที่ไม่มั่นคง ทำให้คนดีๆ อย่างพวกเราพลอยจบช้าไปอีก 1 ปี ( โคตรอ้าง ) แต่ก้อ เอาแล้ว งั้นหันมาทำตัวให้ทรงคุณค่าในตัวเองก่อนดีก่า สันยากะตัวเองไว้แล้วว่าต่อไปนี้ถ้า จะเมาต้องเมาอย่างมี สวัสดิภาพ จะได้รู้สึกปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน จากที่ผ่านมาได้ไปไหนต่อไหนได้ร่วมงานกัับคนหลาหลายเพศ หลากหลายวัย มันทำให้ อะไร อะไร นั่นดิอะไรละ เออ เอาเป็นว่าได้ประสบการณ์ทุกรสชาติจิงๆๆ ได้ทำงานเป็นระบบ ได้ก้าวไปสู่โลกการทำงานจิง รู็เลยว่าไอ้ความฝันที่จะก้าวไปเป็นส่วนหนึ่งในทีมงาน " ขอบหน้าต่างสีเหลือง " ยังอยู่อีกหลายปีแสงนัก แต่ก้อ เอาน่า ( อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความ แตกต่าง ) และมันถึงเวลาแล้วที่จะต้องมีกล้องเป็นของตัวเอง ( เปลี่ยนเรื่องอย่างไว ) แต่ก็นะ จาไปขอแม่ก้อใช่เรื่อง โตจนหัวยัดลงตุ่มไม่ได้อยู่แล้วยังจะขอตังแม่อยู่อีก ( หรือจาขอดี ) ..... ก้อ ยืม ( กล้อง ) เค้าต่อไป ละกานนนนน ( ขอโทษด้วยกะทุกๆๆคนที่ถูกยืม 555 ) กะลาเก็ดตะยู เกือกและ....

หมดแล้วฤดู จำศีล

2008-03-08T07:03:00.000-08:00

หลังจากห่างหายไปนาน ครานี้กลับมาเริ่มต้นกัน the ped go on . ( รู้สึกแปร่มๆๆ กะสโลแกนตัวเองเนอะ )

อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้ามี....(ปาปิก้า)

2007-10-12T11:49:00.001-07:00

โย่วววววววววว...............................
ได้ของแถมจากวิชา comdesign 5 ด้วย ขอบคุณอาจารย์ด้วยฮะ
http://www.photoclub-bu.com/pr/One%20Moment%20In%20Time.html

บรรยากาศ Final SeQuence

2007-10-12T01:18:00.002-07:00

Exhition

2007-10-12T01:16:00.001-07:00

SEQUENCE finish

2007-10-12T00:17:00.000-07:00

pressent Final

2007-10-11T23:58:00.001-07:00

okoooko โอโก...โกโกะ

2007-09-09T07:46:00.000-07:00

sesan mahanakorn

2007-09-09T07:38:00.000-07:00

night light

2007-09-09T07:34:00.001-07:00

ลองใหม่ ถ่ายแม้กระทั่งที่ห้ามถ่าย

2007-09-09T07:31:00.000-07:00

หลังจากคำแนะนำที่ได้มาเลยกลับไปถ่ายอีกแล้วนำภาพทั้งหมดมาดู แล้วเกิดสนใจภาพที่ตั่งแต่ ผมหลับไปก็พยายามหยิบกล้องขึ้นมากดถ่าย แล้วภาพไฟในห้องก็เกิดเป็นเส้นทางเป็นภาพต่างๆๆนา
จึงกลับไปถ่ายอีกถ่ายไปต่างๆๆแล้วจะนำไฟต่างๆเหล่านั้นมาทำเป็นรูป วิวกรุงเทพ ตอนกลางคืน

สานต่อโครงการ 2.1

2007-08-19T11:56:00.000-07:00

จะนำภาพทั้งหมดนี้ มาเล่าลำดับ ซีเคว้นการ ถ่าย ภาพ

ฮา ฮา.....ฮา เป็ดกลับมาแว้ววววววว

2007-08-16T10:26:00.000-07:00

พอก้าวเท้าเหยีบหัวหินทั่นั่นและ ได้ยินรถขายผักดังลั่นเลย ว่า หัวหอมมั้ยพี่ ทำหยุดคิดว่าเออแล้วหัวเราหอมมั้ย...... เออเมื่อวานก็ไม่ได้สระผมนี่ว่า แต่ก้อคงจะหอมละน่า เอาแล้ว(เชื่อมั่นในยาสระผม อย่างแรง)
การไปเที่ยวทะเลที่หัวหินสิ่งที่พลาดหรือจะเรียกว่าโงที่สุดก็ว่าได้ คือ หาหาดทรายที่จะเล่นน้ำไม่เจอ 555
จนวันที่จะกลับถาม ป้าว่า " ป้าหัวหินนี่เค้ามีหาดทรายปะ "
ป้า, ป้ามองหน้ากลับอย่างงง แล้วบอกว่าที่เมื่อคืนบอกไปไง
พวกซื่อ, อ้าวป่าเจอแต่ศาลเจ้า
ป้า, แล้วเอ็งเดินต่อไปปะละ
พวกซื่อ, เออ ป่าว นั่นและเดินต่อก็ถึงแล้ว
--- อีก 3 ชั่วโมงก่อนกลับ พึงจะเจอหาดทราย ---

ทริปไปหัวหินทำให้เข้าใจหัวอก เด็กแว้น อย่างถ่องแท้ว่าทำมันพวกเค้าถึงขับกันเป็นกลุ่มและขับกันแบบ วิ้นๆ
แบบนั้นก็มันอีกหนทางหนึ่งของความเปรมขณะที่ eggติดถังหลังติดนม แต่แทนที่จะหันไปเจอ สาว ดันนนนนนน
ไปเจอหนวดเฟริมมาแต่ไกลเลย ........( ไปนอนก่อนนะวิไหวแล้ว )

หัวหินถิ่นหัวหอม ตามแบบฉบับคนบื้อๆๆ

ขอลาพักร้อนนนนนนนน ซักกะติ๊ป

2007-08-14T04:59:00.000-07:00

ใครจะไป หัวหิน บ้างไหม ออกเดินทางพรุ้งนี้ .....ทริปประหยัด.....ไปแบบรถไฟแล้วไปหาที่พักนอนดูท้องฟ้าที่มีดาวระยิบระยับหัวหินพร้อมกลับได้ยินเสียงคลื่นค่อยๆพัดเข้ามากระทบชายฝั่ง นั่งจิบน้ำสีเหลืองๆพร้อมกับสูดดมบรรยากาศรอบบข้าง ....โอ้ว.... ไม่มีอะไรจะเปรมกว่านี้อีกแล้วเคยได้ยินมั้ย " แค่ยืนก็เปรมแล้ว " ใครสนใจร่วมทริปไปหัวหินด้วยกันติดต่อ หมี หมู เป็ด ต๊ะ เรารอเพื่อนๆที่จะไปนอนดูดาวกัน ก่อนกลับมาลุยงานใหม่ สู้ๆๆ

ฮุยเลยฮุย

2007-08-10T09:17:00.001-07:00

ช่วงนี้อากาศอืมครึมเลยส่งผลให้สมองตื้อๆบื้อๆอื้อๆปื้อๆ(พอแล้ว)
ด้วยเหตุประการนี้แลยส่งผลให้ตัดสินใจไปว่า ทำไปและ
ทั้ง 2 โครงการเลย

-โครงการที่ 1
ถ่ายภาพสถานที่ต่างๆนึงด้วยค่าแสงที่ต่างกันตั่งแต่สว่างจนไป
มืดสนิด แล้วนำมาผูกเรื่องเข้าด้วยกันละ
โดยจะนำภาพทั้งหมดมาเรื่ยงต่อกัน

-โครงการที่ 2
จะนำภาพที่ถ่ายตามเสียงของนาฬิกาปลุกทุกชั่วโมงขณะมีสติ
แล้วนะนำภาพเหล่านั้นมาเล่าถึง ลำดับซีเคว้นการถ่ายภาพ

...........................................
สุดท้ายนี้
ไม่มีฝันไหนเกินใจเรา ฉลามบุก!

โครงการ 2.1

2007-08-10T09:06:00.000-07:00

โครงการนี้จะนำภาพทั้งหมดที่ถ่ายมาเล่า ลำดับซีเคว้นของการถ่ายภาพ
ก่อนอื่นต้องสำหรวจก่อนว่า ซีเคว้นของการถ่ายภาพโดยส่วนรวมนั้น
เค้าอย่างไงกัน เพื่อจะได้เป็นมาตรฐานเดียวกัน.........
....................................................
นำภาพที่ถ่ายทั้งหมดมาเล่า ซีเคว้นของการถ่ายภาพ อะฮ้า

กลับไปดู ความบังเอิญ

2007-08-10T08:58:00.000-07:00

ไต๋กงแนะนำมาว่าถ้าคิดว่าความบังเอิญเป็นแลนด้อมก็หาข้อกำหนดให้มันสิจะได้ไม่เป็นแลนด้อม
อืม น่า คิด งั้นต้องกำหนดการถ่ายรูปไว้ด้วยอะไรซักอย่าง ทุกครั้งที่นาฬิการ้องทุก 1 ซั้วโมง
(ในขณะที่รู้ตัวนะใน 3 วัน กล้องจะแขนอยู่ที่คอ โนเล็งภาพ )

โครงการ 1.2

2007-08-10T08:49:00.000-07:00

......................
ถ้านำมาเรี่ยงต่อกัน
......................

......................
ถ้านำมาเรี่ยงต่อกัน
......................
......................
สีแดง หมายถึง เลือด
สีขาว หมายถึง ศาสนา
สีน้ำเงิน หมายถึง พระมหากษัตริย์

เอาแล้วงานเข้าแล้ว........
จะใช้ภาพอะไรแทน เลือด ศาสนา พระมหากษัตริย์
ซึ่งสีต้องออกมาให้ได้หรือใกล้เคียงกับธงชาติด้วย ว้าว

สานต่อ โครงการ 1.1

2007-08-10T08:41:00.001-07:00

แล้วถ้าเราถ่ายภาพๆนึงด้วยค่าแสงที่ต่างกันตั่งแต่สว่างจนไป
มืดสนิด แล้วนำมาผูกเรื่องเข้าด้วยกันละ
..... โป๊ะเชะ! ..............................

วันก่อนเจอไต๋กงเรือมาส่งคนขึ้นบกอีกเยอะเลย เลยแวะไปถามปัญหากับไต๋กง
ก็ได้คำแนะนำว่า อยากทำไรทำเลย เอางั้น ลุยเลยละกาน
(อันนี้ชอบส่วนตัว)ถ่ายภาพสถานที่ต่างๆนึงด้วยค่าแสงที่ต่างกันตั่งแต่สว่างจนไป
มืดสนิด แล้วนำมาผูกเรื่องเข้าด้วยกันละ โดยจะนำภาพทั้งหมดมาเรื่ยงต่อกัน
..............................................
พอทั้งหมดมารวมกันน่าจะเกิดอะไรซักอย่าง น้า ........

ลองเล่นกับหลักการการถ่ายภาพ

2007-08-06T20:14:00.000-07:00

โดยธรรมดาเราจะถ่ายภาพอยู่ที่ค่าแสงที่พอดี แต่ถ่าเราถ่ายในค่าแสงต่างๆๆ และ จะให้อามารณ์ความรู้สึกอย่างๆไร